153 



de binnenste gekleurd zijn. Het zaad zeer klein, vrij, 

 bruinachtig. 



Jfheeld. Dan. 677. Engl. 1013. Kerner. TI. 535. 



Groeifl. Op alle hooge, zandige, heuvelachtige 

 gronden ; bepaaldelijk op zulke , welke men in Gelder- 

 land, in het Sticht, in Vriesland, in Brahand en el- 

 ders , onder den naam van heigrond aanduidt ; ook in 

 sommige dier veengronden , welke wel eens blaauwland 

 genoemd worden. 



Bloeit. Julij — September. 2^,» ■ 



Onder de menigvuldige soorten van het geslacht Eirica, 

 is maar een klein getal aan onzen bodem eigen, de ove- 

 rige behooren in andere gewesten te huis , en spreiden 

 daar voor een ieder die pracht ten toon , welke wij slechts 

 bij rijke en groote bloemverzamelingen, met verrukking 

 mogen beschouwen. 



De gewone Hei, thans het voorwerp onzer overwe- 

 ging, onderscheidt zich Avel niet door fijnheid van gewas 

 of gropte bloemenpraal , maar is nogtans, wanneer men 

 dezelve aandachtig beziet , eene niet onbevallige plant , 

 waarvan men uithoofde van de menigte en algemeenheid 

 waarin dezelve voorkomt, reeds gewoon is geworden het 

 schoone niet optemerken. Wat echter de gewone Hei 

 ten opzigte van fraaiheid moge verliezen , wanneer men 

 haar met de uitlandsche soorten vergelijkt, dat wordt 

 door het uitgebreide nut hetwelk zij oplevert, meer 

 dan rijkelijk vergoed. 



Om in de eerste plaats met een gebruik dat bij een 

 iegelijk bekend is, te beginnen, heeft men slechts aan 

 de middelen te denken, waardoor de net- en zindelijk- 

 heid onderhouden worden , ik meen het vegen , schuren , 

 boenen, enz.; — het werktuig waarvan men zich hierbij 

 bedient , de bezem of boender , wordt immers van de hei- 



