156 



Als de hei bloeit verschaft zij aan de bijen veel voed- 

 sel , waarom men de gewoonte heeft om de korven , 

 nadat de Boekweit gebloeid heeft, naar de heide te bren- 

 gen ; — niet alleen bereiden die nijvere diertjes daarvan 

 een goed was , maar ook eenen uitmuntenden honig. 



In het najaar, en zelfs in den winter, vindt het klein 

 gevogelte in het zaad van de hei een voornaam levens- 

 nqiddel ; hochstetter spreekt van eene waarneming, die 

 met betrekking op deze zaak zeer opmerkenswaardig 

 is, namehjk, dat men waargenomen heeft, dat wanneer 

 strenge winters op handen zijn, de hei sterker bloeit, 

 en buitengewoon veel zaad voortbrengt , zoodat hierdoor 

 in de behoeften van dat gedierte , op eene zeer zigtbare 

 wijze voorzien wordt. 



In Eiigeland heeft men de bloei toppen van deze plant 

 bij het brouwen van bier gebruikt. De Schotten maken 

 van de hei een touw, dat bijna even sterk, duurzaam 

 en buigbaar is, als dat van den Hennep. In Frankrijk 

 wordt van de fijnste takjes , eene soort van schuijers {yer- 

 gettes) fabriekmatig bereid. Eindelijk heeft men zich ook 

 van de hei bediend , om wol geel te verwen , en verkreeg 

 uit dit gewas, door bijvoeging van aluin, eene fraaije 

 safPraankleurige verw , of door bijvoeging van potasch , 

 eene goede purperachtig-zwarte kleur. 



MATTUscffitA, Th. I. p. 342, GuiriiEE, P. I. p. 14. Amoen. Acad. 

 Vol. VIII. p. 61. LoTJBOif, p. 305. HourruTN , D. II. 4'ie St. p. 500. 

 Transact, of tlie Linn. Soc, Vol. VI. p. 316. Vait Gew?^ Verhand, 

 p. 286 en 304. Bijdragen van van hall. D. V. 2<ie St. p. 58. 

 HocESTETTEH, p. 103. Hallek , Hist. Stirpium, T. I. p. 432. Rohe, 

 Plantkunde , p. 275. Westerhoft , Comm. p. 53. 



