161 



dikwijls aan de büler een eigenaardige smaak of bijzon* 

 dere geur medegedeeld wordt , en ook de kleur eenige, 

 verandering kan ondergaan , zoude men nogtans op gezag 

 van LiNNAEüS er aan mogen twijfelen , of de water Bo- 

 terbloem wel iets bijdraagt om eene hoogere kleur der 

 boier daartestellen ; want zoo als die beroemde Na- 

 tuurkenner opgemerkt heeft , raakt het vee deze plant 

 in het geheel niet aan. Door anderen evenwel schijnt 

 deze meening van linnaeus weersproken Ie worden ; zoo 

 beweert mattuschka , dat het hoornvee dezelve eet en 

 dat schapen en geiten , die er zeer begeerig naar zijn , 

 zich zonder letsel hiervan bedienen ; erdelyi meldt , dat 

 het kruid wel bitter en scherp , doch voor het vee niet 

 nadeelig is , en bij schkühr vinden wij aangeteekend , 

 dat de gedroogde plant voor hetzelve geheel onschade- 

 lijk is 



Deze tegenstrijdigheid van gevoelens wordt echter door 

 MATTUSCHKA zelvcn opgchcven , doordien hij uitdrukkelijk 

 te kennen geeft, dat het vee niet dan de zeer jonge plant 

 gebruikt. Ehrhart telt de water Botei^hloem onder de 

 vergiftige planten, en schrijft er zeer nadeelige eigen- 

 schappen aan toe, die bij het vee dat daarvan uit nood 

 of anderzins j in zekere hoeveelheid gebruikt heeft, niet 

 zullen nalaten zich te vertoonen , namelijk: hevige kolijk- 

 pijnen, ontsteking in de maag of eenig gedeelte der in- 

 gewanden, enz. 



Om het gezegde betreffende deze plant nader te sta- 

 ven en aantetoonen dat zij waarlijk onder de verdachte 



(*) De boter wordt door de Caltlia palustris geel gekleurd , niet 

 omdat het vee die plant eet, maar ingeyal dat de JBoter-boerinnen , 

 met het gele uitgeperste sap der bloembladen de boter kleuren , zoo 

 als andere daartoe het sap van goudsbloemen of de orleaan ge- 

 bruiken. 



11 



