162 



gewassen behoort, zal het niet ongepast zijn, dat ik hier 

 aanhale hetgeen brugmans van de water Boterbloem 

 gezegd heeft ; de woorden van dien schrijYer breng ik 

 aldus over: » Men telt de uitwerksels, welke dezelve 

 » voornamelijk op het vee uitoefent , onder de scherpe 

 » vergiften , waarom deze dieren dan ook zulk eenen af- 

 » keer voor dit gewas betoonen , dat zij hetzelve nimmer 

 » uit eigen beweging zullen aanraken , en na dat zulks 

 » door een of ander toeval eens plaats had gehad , zag 

 » ik daaruit zeer nadeelige gevolgen ontstaan. Uit- of 

 » inwendig bij het menschelijk ligchaam aangebragt , 

 » werkt deze plant als de Ranonkels. Gmelin stelt , 

 » dat geiten , schapen en zelfs het rundvee dezelve zon- 

 » der letsel eten , » het kan zijn zegt brugmans , maar 

 » dan toch slechts de jonge plant, want zoo als ik door 

 » eigen ondervinding geleerd heb , neemt de kracht van 

 » het vergift ai meer en meer toe , naarmate dat de 

 » bloeitijd nadert ; zoo heb ik de pas opgekomen plant 

 » in eene vrij aanzienlijke hoeveelheid zonder nadeelig 

 » gevolg gegeten , doch toen dezelve ouder geworden was, 

 » ondervond ik van eene kleine gift reeds zulk eene on- 

 » aangename gewaarwording , dat ik het geenszins raad- 

 » zaam vond , daarvan meer te gebruiken/' 



Wij zien derhalve dat door den ervaren brugmans 

 niet veel loffelijks gezegd wordt van den aard en eigen- 

 schappen van de water Boterbloem , waarom deze dan 

 ook door dien schrijver onder die planten is gerangschikt 

 geworden , welke als schadelijk voor de weilanden te 

 beschouwen zijn. Desniettemin wordt bij eenige schrij- 

 vers nog eenig nuttig gebruik van deze plant opgenoemd , 

 onder anderen verbaalt mattuschka , dat men in Fin- 

 land in tijden van hongersnood , de wortels derzelve als 

 spijs gebruikt ; dat de gekneusde jonge bladen met goed 



