173 



den, van dezelfde plant melding welke ik ihanü Le* 

 schrijf, en zegl daarvan, dat zij wegens hare groote bla* 

 den, snellen wasdom, gemakkelijke wijze van aankweeking, 

 langen duur en aangenamen smaak , wel waardig is ge- 

 teeld te worden. Behalve dezen hebben vele andere 

 schrijvers het beemd Boddegras in hunne schriften hoo- 

 gelijk aangeprezen^ doch het kan wat deszelfs deugzaam- 

 heid betreft , toch met de beemd V ossenstaart niet ge- 

 lij k gesteld worden. Anders groeit het spoedig op , komt 

 binnen korten tijd tot volkomenheid , stoelt sterk uit en 

 levert tot in den herfst vele vrij voedzame bladen op , 

 maar is niet zoo malsch . en wordt daarom liever door 

 paarden en varkens dan door het rundvee gegeten , dat 

 er slechts zoolang de plant jong is, een goed voedsel 

 in vindt ; zelfs wil men dat de paarden , wanneer zij dit 

 gras bekomen kunnen, andere soorten voorbijgaan , en als 

 men hun hetzelve als hooi te eten geeft , dan bijna elke 

 andere soort van hooi of ander voedsel onaangeroerd 

 zullen laten staan, want volgens het onderzoek van SIN- 

 CLAIR bevatten de halmen van dit gras , in den tijd wan- 

 neer het zaad daarvan begint te rijpen, meer voedsel 

 en zijn aangenamer van smaak, dan de halmen van eenige 

 andere op dezen tijd gemaaide grassoort. Daar dit nu 

 wezenlijk een voorregt van deze plant is , en ik zoo even 

 zeide dat het rundvee dezelve gaarne eet wanneer zij 

 jong is, doch dat de paarden ook de oudere plant voor 

 lief nemen , zoude men dan niet door dit gras te zaaijen 

 aan beider behoeften kunnen voldoen , wanneer men het 

 eens liet afweiden en daarna het tweede gewas tot hooi 

 maakte ? Of men zou als het opzettelijk gezaaid werd , 

 zoo als dit vooral in Frankrijk en Pruissen plagt te 

 geschieden , om kiinstweiden aanteleggen of om de naakte 

 plaatsen in de weilanden aantevullen, daarvan zeer wei 



