i 



183 



(JJaucus Carota) te denken , aan de Selderij en Pieter- 

 selie {Jlfium graveolens en Jl. Petroselinum) , of aan 

 het enkelzaad (Anethum Foeniculum) , en aan den 

 Duivelsdrek [Ferula Assa foetida) [^), Niettemin staan 

 eenige plantsoorten uit deze zelfde groep onder zware 

 verdenking, en zijn de wezenlijk vergiftige eigenschappen 

 van sommige reeds sints eeuwen bekend geweest. Zoo 

 wel op de nuttige als op de schadelijke Schermbloemige 

 planten, hoop ik van tijd tot tijd nog terugtekomen , 

 thans zal ik mij bij bovengenoemde kleine Honds^Pieter» 

 selie bepalen , en onder het volgend nommer over eene 

 andere , mede uit deze orde gekozen plant , handelen , 

 en daardoor gedeelijk reeds aantoonen , hoe zeer de aard 

 van deze gewassen , die ten opzigte van uiterlijken vorm 

 of van eenerlei groeiwijze zoo veel overeenkomst hebben , 

 onderling verschilt. 



De Honds'Pieier selie is eene gevaarlijke vrij sterk ver- 

 giftige plant, welker gebruik niet slechts zeer nadeelige 

 gevolgen na zich sleept , maar in ruimere maat genuttigd 

 zelfs den dood kan veroorzaken. Gmelin heeft in zijne 

 verhandeling over de giftplanten, van dit gewas aange- 

 teekend , dat deszelfs wortels en kruid allerlei toevallen 

 te weeg brengen , voornamelijk hoofd- maag- en buik- 

 pijn, en niet zelden den dood. Hij verhaalt tevens het 

 geval van eenen boerenjongen, die, in de meening dat 

 het pieterselie was , zooveel van deze plant at , dat hij 

 reeds in den volgenden nacht onder de hevigste toevallen 

 overleed. Een ander voorbeeld van het verderflijk ver- 

 mogen der Honds'Pieter selie door denzelfden schrijver 



(*) Betreffende deze gomhars, welke uit de wortels van bovenge- 

 melde plant verkregen wordt, merk ik ter loops aan, dat de India- 

 nen daar minder afkeerig voor zijn dan wij, dat zij dezelve met 

 welgevallen kaauwen en bij hunne spijzen voegen. 



