205 



ten ; met haver vermengd levert het voor paarden een uit- 

 muntend voeder op, waarbij deze zeer vleezig worden, 

 evenwel wordt het ook door het rundvee gaarne gegeten. 

 Zelfs kunnen de boekweitedoppen , waarvan men zich anders 

 als brandstof voor ovens , kagchels en komforen > of ook 

 wel ter aanvulling van dubbele schuttingen in perziken- , 

 druivenkasten enz. bedient, met kleine aardappelen en 

 karnemelk aan jonge varkens toegediend worden, die 

 daarvan goed groeijen , groot worden , gezond en smakelijk 

 vleesch en uitmuntend spek geven. Inzonderheid bemin- 

 nen de schapen dit zaad , doch zoo als eenige schaap- 

 herders dit verzekerd hebben, zouden deze dieren, 

 Avanneer zij er dikwijls van te eten krijgen , den zonne- 

 schijn niet kunnen verdragen zonder gezwollen hoofden 

 te krijgen en duizelig te worden ; even zoo beweren 

 anderen dat de varkens , die daarvan veel gegeten heb- 

 ben, in den zonneschijn aan krampen onderhevig zijn. 



Het boekweitemeel is daarenboven geschikt om bij het 

 maken van azijn gebruikt te worden, en wordt daarom 

 in Ylaanderen veel aan de azijnmakers geleverd ; insge- 

 lijks kan naar de verzekering van beckmann , de Boek" 

 weit in bierbrouwerijen gebezigd worden, en ook strek- 

 ken om er eenen brandewijn uit te bereiden. 



UiLKENS meent, dat onder die planten, welke om de 

 daarin bevatte potasch, weliigt op woeste gronden zou- 

 den kunnen aangekweekt worden, de Boekweit eene 

 eerste plaats verdient, daar men van de 10 ^ asch van 

 het verbrande boekweitstroo , 4 ^ en 3 oneen potasch 

 verkreeg. In Frankrijk wordt dit stroo terstond na den 

 oogst verbrand, en de asch met stokken zoo lang ge- 

 klopt en geroerd, totdat dezelve de vastheid van potasch 

 verkregen heeft, waarvan het alle eigenschappen bezit. 

 Van geuns meende dat dit stroo eene roode of bruin- 



