212 



yeel aangenamer van smaak zijn, dan die in rogge- of 

 gerstlanden groeijen (*). Of de verzending van Aardakers 

 van Amsterdam naar Zweden , nog zoo aanzienlijk is als 

 zeker Zweedsch schrijver, skoge , verhaald heeft, name- 

 lijk, dal er jaarlijks van Amsterdam naar Zvreden, 

 geheele scheepsladingen van Aardakers in tonnen met 

 zand gepakt , verzonden werden , durf ik niet verzekeren. 



Alhoewel eindelijk de Aardakers over het algemeen meer 

 in het wild opgezocht dan opzettelijk geteeld worden, 

 heeft dit laatste nogtans in eenige streken van Zeeland 

 plaats; PONSE deelt ons omtrent derzelver aankweeking 

 mede , dat zij van de kweek of wortels voortgezet wor- 

 den: men legt deze in welbereide aarde op rijen, met 

 eene tusschenruimte van 12 duimen, en bedekt ze met 

 3 duimen aarde,* doorgaans delft men ze niet voor in 

 het tweede jaar uit, en legt bij deze opdelving de kleine, 

 ter verdere voortteling weder in den grond. Anders 

 kan men, hoewel deze manier langwijliger is, de Aard- 

 akers ook zaaijen ; hierbij gaat men dan zoo te werk , 

 dat men in het voorjaar, na een stuk lands , liefst klei- 

 grond , door eenige bemesting en vorige behandeling in 

 goeden staat gesteld te hebben, de peultjes uit de hand 

 zaait of in kuiltjes steekt , op ongeveer 3 duimen afstands 

 van elkander en ruim 2 duimen diepte; gedurende den 

 zomer wordt het land van alle onkruid schoon gehouden , 

 en in den herfst wanneer het loof geheel verwelkt is , wor- 

 den de Aardakers opgegraven en na behoorlijk alle wormste- 

 kige of op eenigerlei wijze beschadigde afgezonderd te 

 hebben , op een ander wel toebereid land overgeplant ; 



(*) Wanneer in het najaar de aardappelen ingezameld zijn, wor- 

 den in de omstreken van Tiel de aardakers gezocht, en komen daar 

 in menigte aan de markt, geldende gewoonlijk 4, 5 — 8 centen het 

 pond. 



