220 



neer zij eenige moeijelijk verteerbare spijzen bevat , — ik 

 weet het niet — doch gis dat de honden , als ik mij zoo 

 eens uitdrukken mag, het met beiderlei inzigt gebruiken 

 en dat de hoeveelheid van het gebruikte de uitwerking 

 bepaalt, Hoe het ook zijn moge, ik vind deze zaak 

 belangrijk en inderdaad geschikt om onze bewondering 

 optewekken , want wij zien hieruit zoo duidelijk , hoe 

 de dieren somtijds de geneesmiddelen die zij behoeven . 

 op eene voor ons onverklaarbare wijze , zelve weten te 

 vinden. Om mij hiervan nader te overtuigen , begaf 

 ik mij naar eenen hond die bezig was met gras te 

 eten, ziende dat dezelve werkelijk de bladen der Kro-p- 

 aar afbeet maar ander gras liet staan , plukte ik van dit 

 gras en tevens van eene andere soort eenige bladen af, 

 hield beide beurtelings aan het dier voor, en had 

 thans het genoegen van optemerken , hoe hetzelve zonder 

 zich eenen enkelen keer te vergissen, altijd de bladen 

 van de Krojpaar uit mijne hand aannam en at , doch mij 

 de andere liet behouden. Behalve de bladen van dit 

 gras gebruiken de honden ook die van het haverachtig 

 Langgras [Avena elatior) , en van het kiniipend Tarw- 

 gras {Triticum repens) ; misschien bevatten deze weêr 

 andere artsenij voor hen. 



ScH-WEaz, AnleiU B, I. p, 300 en 377. Dezelfde, Bel^. Landur. 

 B. n. p. 40. ScHBEBEB, p. 72. THAëa, Rat. Landw. Th. IV. p. 

 292. Oec. Neuigh., A". 1819. B. I. p. 385, en Bijlage p. 276. 

 Ao. 1829 , B. II. p. 694. Biblioth. u?nv. [Agricult.) T. V. p. 61. 

 T. X. p. 157. Bijdragen van t^-ï hail enz., D. VI. p. 196. Uilkess, 

 Handb, § 638. SiHciAia, p. 150 en 404. Amoen. acad. Vol. X. 

 p. 139. LoDBOif, p. 62. Nbbbie», p. 95 en 171. 



