260 



het zaad niet zwaar zijnde en rondom van haartjes om- 

 geven, zeer gemakkelijk door den wind voortgedreven 

 kan worden , terwijl de plant overigens door sterke uit- 

 stoeling, niet minder dan op gene wijze, binnen korten 

 tijd eene groote uitgestrektheid van het land zal beslaan. 



Het spreekt dus van zelf, dat de landman er allezins 

 op bedacht behoort te zijn, zijn land van de Oot Ie be- 

 vrijden. Velen hebben dit op verschillende wijzen be- 

 proefd : het uitwieden gaat met groote moeijelijkheden 

 gepaard , vooral in korenlanden , want vóór dat de hal- 

 men van dit gras uit de scheeden zijn te voorschijn ge- 

 komen , kan men deze plant bezwaarlijk van ander graan- 

 gewas onderscheiden , en is de Oot zoover opgegroeid 

 dat dezelve kenbaar is , dan levert de grootte van het 

 graan eenen anderen hinderpaal op. Nogtans , op plaat- 

 sen waar het uitwieden geschieden kan, is dit natuur- 

 lijk een doeltreffend middel , doch om het uitvallen van 

 het zaad voortekomen , moet men er op letten dat het 

 uitgetrokken onkruid dadelijk weggedragen word ; en al 

 heeft men daarvoor niet te vreezen, doordien het zaad 

 nog niet rijp is, dan toch blijft het zorgvuldig verwij- 

 deren van de uitgetrokken planten allernoodzakelijkst, 

 want maar een weinig gevallen regen is voldoende, om 

 aan dezelve zooveel vastigheid te geven , dat zij nu nog 

 rijpe zaden zullen kunnen voortbrengen. Niet minder 

 is het een vereischte, dat men met de planten ook der- 

 zeiver wortels uittrekt, want deze zouden al spoedig op 

 nieuw uitgroeijen. Om het uitwieden gemakkelijker te 

 maken 5 zal het nuttig zijn de landen waarop veel Oot 

 groeit, met boonen, aardappelen of andere hakvruch- 

 ten te beplanten. Reeds heeft schreber op zulk ver- 

 varen aangedrongen , er bijvoegende dat men met zooda- 

 danige beplanting, gedurende eenige achtereenvolgende 



