261 



jaren zal moeten volhouden. Ook heeft deze den raad 

 gegeven om in zulke landen erwten te zaaijen, en na- 

 derhand de schapen daarop te drijven , die de Oot 

 zullen afeten , maar de erwten laten staan. De eerste 

 manier schijnt mij verkieslijk toe, of men zoude, zoo 

 als GMELIN aangevoerd heeft, voederwikken kunnen zaai- 

 jen, naderhand een en ander afsnijden om gezamenlijk 

 aan het vee te geven, en hierna het land eene behoor- 

 lijke bewerking doen ondergaan, om in den herfst met 

 wintervruchten bezaaid te worden. Zoo lang namelijk 

 de wilde Haver nog jong is, en nog niet bloeit, wordt 

 zij van het vee gaarne gegeten ; de paarden gebruiken 

 ook het zaad daarvan, en dewijl de gewone huishen en 

 de ganzen hiermede zeer wel kunnen gevoederd worden, 

 heeft men in Engeland deze plant daartoe opzettelijk ge- 

 zaaid , en , zoo als gunner mededeelt , daarvan zelfs als 

 menschenspijs gebruik gemaakt. C^) 



Zekere emanüel magnan heeft beweerd en aangetoond , 

 dat er geene betere hygroscoop, (toestel om de meerdere 

 of mindere vochtigheids-toestand van den dampkring 

 aantewijzen) kan vervaardigd worden , dan van de naalden 

 van dit gras. 



LoüDON maakt de opmerking, dat de bruinharige za- 

 den der wilde Haver dienen kunnen, om er in plaats 

 van met vliegen visch mede te vangen ; -r- de liefheb- 

 bers van het hengelen mogen het beproeven j schoon ik 



(*) In Zweden bevond men dat hoe meer een land met rogge be- 

 zaaid -werd , des te minder wilde Haver* te voorschijn kwam ; siösteew 

 drong daarom er op aan , dat men land , waarop veel van deze plant 

 groeit , met rogge moet bestellen , of , waar dit minder gepast is , 

 met voorjaarszaden. Deze beproefde ook om uit de wilde Haver 

 brandewijn te stoken , en verkreeg uit 1 ton van dit zaad , 9 kan- 

 nen welsmakenden , goeden brandewijn. Zie Schwed, Ahhandl. Bd. 

 XI. p. 194. 



