280 



treft ons het bevallige van de geheele plant, men ^Tordt 

 verrast door in het vrge veld , eene met eene onzer meest 

 bekende tuinbloemen zoo naauw vermaagschapte plant te 

 vinden , doch onze bewondering stijgt nog veel hooger , als 

 wij het maaksel dezer bloemen oplettend gadeslaande bevin- 

 den, dat zich hier ten opzigte des vorms van andere 

 bloemen , zoo Teel verscheidenheid opdoet. De krnidkun- 

 digen, die bij de Ridder apor en eene eigenlijk gezegde 

 bloemkroon aannemen, noemen deze eene onregelmutige 

 [corolla irrecjidaris) , met welke benaming zij echter 

 alleen maar te kennen willen geven, dat de gedaante 

 dezer bloemen zoo zeer van die der meeste andere bloem- 

 gewassen afwijkt, dat dezelve niet wel tot deze of gene 

 bekende groep, b. v, va.n klokvorinige , t recht en- oimige 

 öf anders benaamde bloemkroonen , kan teruggebragt wor- 

 den. Openen wij eenige bloemen van deze veld Ridder- 

 sjjoreyi , dan zien wij in sommige enkel heJmdraadjes , 

 in andere alleen stijltjes^ doordien eerstgenoemde zich 

 Troeger ontwikkelen en reeds tot rijpheid gekomen zijn , 

 vóórdat de laatste te voorschijn komen: men heeft aan 

 dit verschijnsel den naam van Bicliogamia ajidrogyiia 

 gegeven. (^) De bevruchting schijnt hier duidelijk zigt- 

 baar door insecten te geschieden, en wel, zoo als sprex- 

 GEL waarnam, door hommels; deze diertjes namelijk 

 kunnen , om hun voedsel te bemagtigen , zich niet in het 

 binnenste der bloemen begeven zonder het stuifmeel aan 

 hun ligchaam mede te nemen , en op deze wijze dragen 

 zij dit naar andere bloemen over, waar zij onvermijdelijk 

 met de stijltjes in aanraking moeten komen, wanneer 

 zucht op buit hen daarheen drijft. Hoe zekere deelen 

 dezer bloemen bestemd zijn om een honigachtig vocht 



(*) Vergelijk \xs hall , Elementa Botan, § 262. 



