289 



Of derhalve de zeïsvormige Rufskiaver ^ door onze 

 landlieden, vooral io dje streken waar de plant zich zel- 

 ve aanbiedt , niet even goed benuttigd kan worden , als 

 door de inwoners van die landen 5 kan men thans geree- 

 delijk nagaan. Ik geloof dat men haar even schikkelijk 

 als de haar aanverwante %aai Rupsklaver [31edicago 

 sativa ^ L.) , een gewas uit meer zuidelijke gewesten, 

 doch ook bij ons inlandsch , in dea landbouw zal kun- 

 nen opnemen. Van deze laatste plant, waarvan men in 

 den tegen woordigen tijd in ons vaderland begonnen is 

 gebruik te maken , zal in het vervolg gesproken worden. 

 Beter dan deze zoude de plant, waarvan ik hier spreek, 

 tegen de koude bestand zijn ; en dat zij bij eenen gevor- 

 derden leeftijd , te houtachtig wordt om aan het vee een 

 aangenaam en voedzaam voedsel te verschaffen , kan men 

 voorkomen door dezelve op den behoorlijken tijd, d. i. , 

 vóór dat zij begint te bloeijen , te maaijen. De voorge- 

 wende moeijelijkheid van het maaijen vervalt hierdoor 

 van zelf, want vooreerst ligt deze Rupsklaver , wanneer 

 zij gezaaid is geworden minder tegen den grond , en 

 staat zoo lang zij hare bloemen nog niet voortgebragt 

 heeft , goed overeind , en ten anderen , verkrijgt zij die 

 hardheid niet, dat zij de zeissen ieder obgenblik hare 

 scherpheid kan doen verliezen. 



Gmelin en ERDELn roemen deze plant als een bijzon- 

 der goed paardenvoeder, — Be bijen vergasten zich niet 

 weinig op derzelver bloemen, en bedeeïen ons uit den 

 voorraad die zij hier opdoen , van zeer goeden honig. 



Sch™z, Belg. Landw. B. II. p. 37. Tratjtmawn, Th. II. § 1205, 

 GüNNER, P. II. p. 73. Gmeun, Ahlumdh p. 144. Loudon, p. 646. 

 ScJiwed, Ahhandl. B. IV. p, 217. u. w. Linsaeus , Meis door Oe- 

 land en GotUand. v. 367, Beckmadn , Gnmdsatze. i^. 223, Van 



19 



