308 



doch kwamen op hunne beurt met allerlei ongerijmdheden 

 Yoor den dag. Ik zal hiervan geen gewag maken, maar 

 mij vergenoegen met deze plant slechts als een pronkstuk 

 der Natuur te beschouwen, want ontegenzeggelijk bestaan 

 er voorwerpen , die volstrektelijk tot dit doel schijnen 

 daargesteld te zijn. Misschien is de meening, dat de 

 moeras Narthecium voor het vee zoo verderfelijk is, en- 

 kel daaruit ontstaan, dat de beesten die zich met het 

 voeder van zulke plaatsen, waar deze plant veel groeide 

 behelpen moesten , zwak en ziekelijk , traag en loom in de 

 beenen werden. Zulke plaatsen toch leveren inderdaad 

 bijna geen bekwaam veevoeder op , en het is daarom niet 

 te verwonderen dat bij het vee , op dergelijke plaatsen 

 weidende , en hierdoor al spoedig een niet behoorlijk ge- 

 voed ligchaam omdragende, verschijnselen als bovenge- 

 noemd waargenomen zijn geworden. Yoor lang al is 

 door anderen gene stelling ontkend geworden ; günis'ER 

 noemde dezelve reeds eene fabel. 



Ik wil evenwel geenszins mijn even geopperd gevoelen 

 aan iemand opdringen ; voor mijzelven wil ik mij daar 

 zoo lang bij houden , totdat het duidelijk bewezen zal zijn , 

 dat de voorstanders van die zaak , zoo als de bewoners van 

 de Bergiimmer Mei, die volgens aanteekening van den 

 Hoogleeraar EOPS , hieraan toegedaan schijnen te zijn , 

 het regt aan hunne zijde hebben. 



Yolgens linnaeus gelooft men in Zweden algemeen dat 

 de schapen die dit gewas eten, wel spoedig zeer vet 

 worden , maar het volgend jaar wormen in de lever heb- 

 ben. In Smoland wordt hetzelve bij de boeren Ilacjrds 

 genoemd, omdat de leverwormen, welke na het gebruik 

 daarvan ontstaan zouden, Ilar heeten. Wat dit betreft, 

 geloof ik dat de zaak zeer wel waar kan zijn, doch dat 

 dezelve evenmin maar zoo dadelijk op rekening van de 



