332 



en eenigzins wollig. De bladen lijn- of Irjnlancetvormig, 

 gespitst, mede eenigzins wollig; de onderste vindeelig of 

 getand , de overige gaafrandig. De eindelingsche bloe- 

 men staan eenzaam op hunne stelen , hebben zwarte 

 meelknopjes, en zijn door eenen eironden kelk omgeven , 

 gevormd door over elkander liggende gezaagde schub- 

 ben. (*) De zaden glad of eenigzins zachtharig, omge- 

 keerd-eirond , met een ruw, roodachtig, borstelig 

 kroontje. 



Afbeeld, Bat. 325.. Dan. 993. Exgl. 277. Ker- 

 NER. II. 129. Hatne. VII. 32. 



Groeipl, Overal in korenlanden en in sommige kla- 

 vervelden. 



Bloeit, Junij — Augustus. 



Ieder schept behagen in het gezigt der fraaije Koren- 

 bloemen ^ kinderen en knapen plukken dezelve af om er 

 ruikers van te maken , en er elkander mede optesieren ; 

 menige stedeling vergunt aan dezelve eene plaats in zij- 

 nen bloemtuin, of hen in het vrije veld aantreffende, 

 blijft ze eenige oogenblikken met verrukking aanschouwen; 

 in vele keurig geschilderde bloemstukken of kunstig 

 gemaakte bloem-bouquetten , wordt de Korenbloem zoo 

 gesteld , dat zij duidelijk daarin uitkomende , dadelijk in 

 het oog valt ; zelfs de landlieden , die haar gedurende 

 een groot gedeelte van den zomer bijna dagelijks voor 

 oogen hebben , vinden die nog zoo bevallig , dat zij haar 

 waardig keuren om bij den korenoogst op den boezem 

 van hunne jeugdige medegezellicaen te prijken , en hier 

 voldoet deze bloem dikwijls niet minder dan op de hoe- 

 den der Duitsche meisjes, als deze het koren helpen in- 



(*) Somtijds vindt men brainachtige of paarse bloemen , vooral 

 tussclien de boekweit. 



