340 



Tan den IJpenboom zal straks gesproken worden , eerst 

 kome kortelijk de manier waarop dezelve voortgekweekt 

 wordt, in aanmerking. 



Men kan de IJpen door zaad , wortelloten en door 

 inleggers vermenigvuldigen, de laatste manier wordt vrij 

 algemeen voor de beste gehouden , en daarom^ veelal ge- 

 kozen. In ieder geval moet de grond voorbereid wor- 

 den j om ze te zaaijen neemt men een goed bewerkt, 

 van onkruid en wortels van andere planten gezuiverd , 

 krachtig tuinbed, en brengt het zaad hierop dadelijk nadat 

 het rijp afgevallen is, in den grond, de plantjes verkrij- 

 gen het eerste jaar reeds een voet hoogte, en worden 

 vervolgens verplant. Ook die gronden waarop de jonge 

 plantjes overgeplant worden, moeten vooraf in orde 

 gebragt zijn ; heeft daarop reeds houtgewas gestaan , 

 dan moet de aarde noodzakelijk ter diepte van 3 a 4 

 voeten omgedolven, en een jaar vóór dat men die op 

 nieuw beplanten zal, met een of ander gewas, b, v. met 

 kool , beteeld worden , om de haarworteltjes , die bij de 

 zorgvuldigste bewerking niet geheel weggenomen kunnen 

 worden , van zelve te doen vergaan ; heeft men echter 

 daarvoor versche gronden of weiland bestemd , deze die- 

 nen , na behoorlijk omgeploegd te zijn , gedurende een 

 of twee jaren met haver bezaaid, en daarna eveneens 

 ruim 3 voeten diep verdolven te worden. Is nu na her- 

 haalde bewerking een grond in staat gesteld om het uit 

 zaad , uitloopers of uit inleggers voortgekweekte plantsoen 

 te ontvangen, dan gaat men dadelijk tot het planten 

 over. Zoo als gezegd is, worden de jonge IJpen meestal 

 van inleggers genomen; hoe deze verkregen worden, 

 hoe men hierbij te werk gaat en hoe men in het alge- 

 meen bij het aankweeken van IJpen-plantsoen handelt, 

 kan ik niet tot in het bijzondere nagaan zonder veel te 



