341 



uitvoerig te worden j bij de hier aangehaalde schrijvers 

 kan men daaromtrent alle voldoening vinden, mijne taak 

 vordert slechts dat ik het hoofdzakelijke mededeele, en 

 waarin ik zelfs hierbij nog te kort kom , zullen hunne 

 schriften overvloedig aantoonen. 



Heeft men dan op eene of andere wijze, na geplant 

 en verplant te hebben, IJpen-heestertjes van 4 a 5 voe- 

 ten hoogte verkregen , en wil men thans bosch aanleggen , 

 zoo plante men de jonge boompjes in verband op den 

 afstand van 3 voeten , en vuile verder den grond met 

 Els\ in het eerste jaar wordt het plantsoen door te 

 schoiTelen tegen den nadeeligen invloed van onkruid 

 beveiligd ; eenigen planten er op dezen tijd aardappelen 

 tusschen, anderen zijn hier sterk tegen. Na zeven ja- 

 ren gestaan te hebben wordt de Els gehakt, de IJ^ 

 uitgegraven en naar eene andere plaats overgebragt, en 

 hier in voorraad bewaard ; of dezelve komt thans langs 

 de Avegen of waar men ze maar gebruiken wil. Bit 

 is eene der manieren waarop roelofs het aankweeken 

 van den IJpenboom aangeraden heeft , de andere ga ik 

 stilzwijgend voorbij. Doch betreffende de kuituur van 

 dezen boom , meen ik het volgende hier nog bij te 

 mogen voegen. Duhamel heeft aangemerkt, dat wanneer 

 deze boom in eene al te vette of zeer vochtige aarde 

 geplant wordt, de sappen zich dan in eene overtollige 

 hoeveelheid tusschen het hout en deo bast verzamelen, 

 waardoor het celweefsel scheurt en de zamenhang der 

 deelen zoodanig verloren gaat, dat de boom spoedig weg- 

 sterft. Tegen plaatselijke wonden, gaten of het lek, 

 dat bij alle boomen doch vooral bij den IJpenboom uit 

 zulk eene te groote volsappigheid ontstaan is , en waar- 

 door de boom, deszelfs vochten verliezende, weg- 

 kwijnt,, vind ik in hel 2'^^ ])eeK bladz, 291, van het 



