352 



toelaat, dat men hem zoo kort bij elkander plant, dat 

 aan de winden ten eenemale de pas afgesneden wordt. 

 Deze manier van den Els te planten , wordt op vele 

 plaatsen , vooral hij de tuinders waargenomen ; men ziet 

 in en rondom hunne tuinen den Els in rijen geplant, 

 aan den binnenkant doen de boomstammen zich bijna 

 als een paalwerk voor, terwijl deze aan de buitenzijde 

 van onderen tot boven , door de takken geheel bedekt 

 zijn. Behalye dezen vorm , vindt men hier en daar eeni- 

 ge hoogstammige Elzenboometi met uitgespreide kruin ; 

 meestal echter laat men dezelven slechts tot hakhout 

 groeijen. In de zoogenoemde Broekweiden en Oplanden 

 slaat de Els van zelf op, anders wordt dezelve zeer ge- 

 makkelijk voortgeteeld. Men kan daartoe gebruik maken 

 van inleggers ,. poters en van het zaad. Miller nam po- 

 ters van ongeveer 3 voeten lengte , en stak die in Febru- 

 arij of ia het begin van Maart, na dezelve aan een der 

 einden toegespitst, en den grond losgemaakt te hebben, 

 ruim 2 voeten diep in de aarde. Anderen zoeken de 

 jonge Elzenboompjes , of zoo geheeten Stoppel-Els , die 

 in de bosschen overvloedig opslaan , en planten deze eerst 

 op loten-bedden, voordat zij er hakbosch of Elzenpasse7t 

 mede aanleggen, Eene derde manier eindelijk bestaat in 

 het zaaijen van den Els: in het najaar zamelt men het 

 zaad in, zondert hetzelve door uitdoppen of op andere 

 wijzen van de vruchtkegeltjes af, en doet het, wanneer 

 het volkomen droog is, in linnenzakken, waarin het op 

 eene drooge plaats , tot in het voorjaar bewaard blijft. 

 Nu zaait men het op een goed omgespit, tamelijk rijk 

 zaaibed ; na verloop van een jaar hebben de jonge plant- 

 jes de behoorlijke grootte om verplant te worden , waar- 

 bij men, tusschen iedere twee, eenen voet afstand houdt; 

 in het 2"^^ jaar worden dezelve tot op dé helft gedund, 



