357 



al hun lederwerk rood verwen; Avaarbij zij echter op eene 

 wijze te werk gaan, die wel eenvoudig is, doch zich 

 niet genoeg aanbeveelt om nagevolgd te worden ; zij berei- 

 den namelijk de verwstoffe uit dezen bast , door denzel- 

 ven in hunnen mond te nemen, en dien met het speeksel 

 in aanraking te laten, tot dat dit rood gekleurd is. — 

 Overigens kan de bast van den Elzenhoom , uithoofde van 

 de zamentrekkingskracht die hij bezit , mede bij het 

 leêrlooijen gebruikt worden, waartoe volgens anderen, 

 tevens de bladen van dezen boom dienstig zijn. 



In Lapland heerscht de gewoonte, om in den herfst 

 het Elzen-Wd^èi in te zamelen , te droogen en 's winters 

 aan het rundvee , doch voornamelijk aan de schapen te 

 geven. Bij mattuschka leest men, dat de schaapher- 

 ders het voor een teeken houden , dat de schapen niet 

 gezond zijn , wanneer zij het hun voorgehouden Ehen- 

 blad niet willen eten. Daübenton, in deszelfs Onder ^ 

 wijs voor de Schaap her dei^s , over het bladvoêr spre- 

 kende, zegt, dat de Elzen, benevens Berken^ Esch- 

 doorns f enz. het beste opleveren, dat men aan de 

 schapen geven kan. — Dit voeder bestaat daarin, dat 

 men de takjes met hunne bladeren na het Augustus- 

 schot afsnijdt, een weinig laat droogen, er dan bossen 

 van maakt s en deze gedurende den winter vervoedert. 



De groene , versche bladen van dezen boom zouden 

 het vermogen bezitten , om de vlooijen te verdrijven. 



Het zaad levert voor het klein gevogelte veel voedsel 

 op ; voor Koolmeten en Zijsjes schijnt het eene geliefde 

 spijs te wezen. 



Sommigen hebben aan den Elzenhoom eenige genees- 

 kracht toegeschreven, mürray zegt, zelf ondervonden te 

 hebben, welk nut de arts somtijds van het Ehen-hhè. 

 kan trekken. 



