409 



Even als bij de meeste overige Wilgen , heerscht ook 

 hier eene zeer groote verscheidenheid in den vorm van 

 de bladen , de kleur van den bast , de meerdere of min- 

 dere wolligheid , in de hgcgte van den boom enz. ; daar- 

 enboven wordt de iuige Wilg zekerlijk wel eens met 

 den sjpitshladerigen [S, acuminaia , W; S. cinerea, L.) 

 verward , welke , zonder naauwkeurig opteletten , niet 

 gemakkelijk van Salix Capraea te onderscheiden is. 

 Ten opzigte van het nut dat van beide deze soorten ge- 

 trokken kan worden 5 is het onderscheid zoo gering, dat 

 wanneer ik van de eene spreek , de andere daaronder 

 begrepen mag worden. 



De TVilg wil overal groeijen, men vindt dien 



zoowel op lage, natte plaatsen, als op hooger gelege- 

 ne^ zoowel in klei- als in.zand« en veengronden; in voch- 

 tige duinvalleijen , maar ook op de duinen. Als men 

 dezen boom aanplanten wil, om daar Tienen van te heb- 

 ben , zoo kan dit op dezelfde manier geschieden , als bij 

 de beschouwing van den hind Wilg voorgesteld is. Eer- 

 tijds Averd de ruige Wilg voor het hoephout verkozen, 

 thans evenwel wordt dezelve daarvoor weinig geteeld : 

 omdat hij in den zomer veel van de zwarte tor te lijden 

 heeft , die dezen boom dikwijls zoodanig afeet , dat zijne 

 groeikracht geheel verloren gaat. 



ïn Lapland vervaardigen de inwoners zich ook uit den 

 bast van dezen Wilg een voet-schoeisel ; insgelijks be- 

 reiden zij er zich eene soort van handschoenen van ; an- 

 deren gebruiken denzelven om leer te looijen, dit wordt 

 ook in Denemarken gedaan. Mattüschka zegt, dat deze 

 bast niet alleen gebruikt wordt om er mede te looijen , 

 maar ook om er het leer mede zwart te verwen; dat 

 dezelve eene vrij goede zwarte verw geeft, is naderhand 

 door VAN GEüNS bevestigd geworden , en kerner verhaalt 



