413 



Echter willen de Esschen wel in allerlei gronden 

 groeijen, als die maar niet te schraal en^ mager zijn. 

 Men yindt ze zoowel op lage, als op middelbaar hooge, 

 en ook in veengronden , of in grienden of tot hakbosch 

 aangelegd , of als stamboomen. 



De vermenigvuldiging geschiedt door het zaad , of door 

 den opslag die onder de oude boomen gevonden wordt. 

 Het zaad geplukt zijnde , zoodra als er zich in het na- 

 jaar maar een weinig nachtvorst begint te vertoonen , 

 wordt dadelijk in den grond gelegd, om in de maand 

 Maart gezaaid te worden ; dit is beter bevonden dan het- 

 zelve op andere plaatsen te bewaren , in welk geval het 

 wel een jaar lang in den grond blijft, zonder te ontkie- 

 men. Evenwel is het ook goed , en zelfs zeer gebruikc 

 lijk, het zaad op eene bekwame plaats, in vochtig zand, 

 of in tonnetjes met zand te bewaren. In den zaaitijd brengt 

 men het op eenen, even als voor IJpenboo7nen toeberei- 

 den grond, niet te diep onder de aarde, en zaait het 

 ook niet te digt. Dit is de manier, welke door meer- 

 gemelden roelofs gevolgd en aangeprezen is geworden ; 

 MILLER beweert dat het op een klein , wel omgespit bed , 

 z^er digt gezaaid en omtrent i duim dik met aarde be- 

 dekt moet worden. Toorts moet volgens dezen , dit bed 

 ten allen tijde goed schoon gehouden worden ; in den 

 volgenden herfst worden de jonge boompjes opgenomen, 

 en na den penwortel een weinig ingekort te hebben, 

 in eene kweekerij op rijen 3 voet van elkander, en op 

 1 voet onderlinge tusschenruimte , overgeplant. In deze 

 kweekerij blijven dezelve 3 — 4 jaren staan , gestadig 

 zorg dragende dat de grond zuiver blijft, van tijd tot 

 tijd tusschen de rijen omgespit wordt, en dat 's winters 

 de zijtakken weggenomen worden. Roelofs zaait den 

 Esch op rijen van 2 voet uit elkander, na verloop van 



