420 



Zeekraal overbekend ; zij is daar , zoo aJs de kruidkun- 

 digen wel eens zeggen , eene gemeene plant , zelfs bij 

 kinderen bekend, en wordt door deze alsmede door be- 

 hoeftige strandbewoners 5 vlijtig opgezocht. Want ge- 

 lijk de Engelschen , hebben de inwoners van Zeeland 

 al sedert lang, de gewoonte om deze sappige plant, het- 

 zij gestoofd zoo als andere groenten , of als salade met 

 olie , azijn en verder toebehooren , te gebruiken ; ande- 

 ren , die dit geregt voor den winter bewaren wil- 

 len , leggen dit kruid in azijn, of maken het in , ge- 

 lijk men met porselein, zuring,' snijboonen , kool enz. 

 doet. C^) Zelf heb ik deze spijs niet gegeten, doch van 

 velen de verzekering ontvangen , dat dezelve zeer goed 

 smaakt en voor gezond gehouden wordt. Wat dit laat- 

 ste betreft, men weet dat de Zeekraal door de genees- 

 heeren als heilzaam tegen de scheurbuik (het scorbut), 

 is aangeprezen geworden ; ook als zoodanig is zij in Zee- 

 land tot nu toe in achting gebleven. En verdient het 

 onze bijzondere opmerking niet , dat dit kruid juist op 

 zulke plaatsen groeit, waar die lastige en somtijds zelfs 

 doodelijke ziekte, zich bij voorkeur openbaart? Hierom 

 mag eene streek gronds met Zeekraal digt bewassen , 

 als 't ware eene apotheek genoemd worden , waarin de 

 milde Natuur , deze plant als een weldadig geneesmiddel , 



(*) In Vlaanderen kent men de zeekraal onder den naam van 

 zouterih. Als dezelve nog jong is , wordt daar voor eenen vollen 

 emmer , gewoonlijk 5 stuivers betaald. Ik ontving uit Zeeland dit 

 recept : » de zeekraal schoon gewasschen zijnde , legt men in eene 

 kealsclie pot , giet 3 flesschen wijnazijn en 2 flessclien regenwater 

 hierop ; met een doek gedekt en door een drukkend plankje onder 

 het vocht gehouden , laat men de zeekraal 3 weken lang staan , 

 giet er dan verschen azijn en ander water op, en laat ze gedurende 

 eenen nacht in zuiver water staan , als men er van eten wil." 



