425 



noemt het een goed voedergewas ; onder ]alere schrijvers 

 houdt HOCHSTETTER het voor een goed gras. Desniette- 

 genstaande heb ik meermalen opgemerkt, en ben zelfs 

 op dit oogenblik nog in de gelegenheid van te kunnen 

 zien , dat het rundvee het Bentgras niet eet , vooral 

 niet wanneer de plant oud geworden is ; zoo lang dezelve 

 nog jong is, en vóór dat de halmen te voorschijn geko- 

 men zijn , wordt zij tegelijk met ander gras w el afgege- 

 ten , doch in den nazomer bespeurt men toch , dat het 

 .Bentgras niet zeer naar den smaak is, noch van koei- 

 jen , noch van paarden , want niet zelden ziet men dan 

 sommige weilanden daar nog vol van , terwijl het overige 

 gras rondom schoon afgegraasd is. Nergens trof ik het 

 Bent in grootere menigte aan, dan in de landerijen on- 

 der Baambriigge : enkele stukken bestaan daar schier 

 geheel en al uit de zware zoden die dit gras maakt , en 

 hebben hierdoor , bij een zeer ellendig aanzien , maar 

 eene geringe waarde. Bij vele boeren hoorde ik 

 geklag hierover , en vernam van allen als uit eenen mond , 

 dat het Bent , noch jong noch oud , geene de minste 

 goede hoedanigheid bezit , waarom men wel wenschte het 

 land daarvan te kunnen ontdoen. Bovendien verzekerde 

 men mij , dat bijaldien dit gras door de koeijen , uit 

 gebrek aan beter , nog gebruikt werd , zulks op de deugd- 

 zaamheid der melk eenen nadeeligen invloed uitoefent , 

 en de hoeveelheid daarvan sterk vermindert ; voorts ^ dat 

 het in den staat van hooi wel gegeten wordt, doch dat 

 hooi waartusschen zich veel Bent bevindt, in het geheel 

 niet van het beste is , en gelijk wel nalegaan is , bij het 

 maaijen veel moeijelijkheid oplevert; en, dat het vee 

 's winters op de stallen, de halmen van dit gras zoo 

 netjes vermijdt, dat dezelve na de voedering , in menigte 

 opgeraapt kunnen worden. 



