426 



Om het land van deze plant te bevrijden , wordt door 

 DEELEMAN, in eene verhandeling over het verbeteren der 

 Aveiianden, aangeraden, hetzelve in testeken en gedurende 

 3 a 4 jaren te betelen. Onder Baamhrucjge vergenoegt 

 men zich met de zoden in het voorjaar , of ook wel in 

 het najaar, uittesteken; dezelve worden op eenen hoop 

 gereden, en blijven zoo op het land liggen, om nader- 

 hand als specie weer daarover gebragt te worden. Het 

 uitsteken der zoden in den herfst , heeft dit voor zich , 

 dat dan de Bent-zoden zigtbaarder zijn , doch het komt 

 mij voor, dat men nu ook te gelijk het zaad van dit 

 gras , voor een groot gedeelte op de groeiplaatsen zelve 

 ai uitgevallen , op den hoop brengende , naderhand bij 

 het uitstrooijen van denzelven, het Bentg7^as op nieuw 

 uitzaait, dat zich daarenboven deszelfs wortels zoo bijzon- 

 der sterk vermenigvuldigt. Hierom zoude ik aan het 

 uitsteken in het voorjaar de voorkeur geven; — zij die dit 

 ganschelijk verzuimen , zien van jaar tot jaar hun land 

 al meer en meer met Bent begroeijen , zelfs zoo , dat 

 het overige gras allengskens verdrongen wordt, en ein- 

 delijk het kwaad niet meer te verhelpen is, maar eene 

 krachtdadige uitroeijing vordert, als de landman zijnen 

 akker niet renteloos wil laten liggen. 



Met de medegedeelde berigten stemt overeen hetgeen 

 NEBBIEN over dit gras zegt: »het heeft," zoo leest men 

 bij hem , » 1 tot 2 voeten lange wortelbladen , welke 

 twee snijdende kanten hebben, en vijf, zaagvormige zoo 

 scherpe ribben, dat dezelve door geenerlei vee aange- 

 raakt worden. Ais hooi wordt het wel met ander ge- 

 nuttigd , doch het is evenwel een zeer slecht gras , en 

 het is hierom wonderlijk, dat dit gras in vele boeken, 

 die over de voedergewassen handelen , als een goed voe- 

 der aangeprezen wordt." 



