432 



de wortel, is van verschillende dikte C^) , en loopt in 

 eenige dunne vezels uit. De bladen eirond , donkergroen 

 met rood, glad, glinsterend, leêraclitig , met gegroefde, 

 roodgestreepte, vleezige stelen. In het tweede jaar schiet 

 de insgelijks roodachtige en diep gegroefde bloemsteng 

 op , waaraan van beneden tot boven , eene menigte van 

 opgerigte zijtakjes uitspruiten, die de groenachtige, ge- 

 tropte bloempjes, zonder bloembladen, maar met eenen 

 vijf-deeligen kelk, dragen. Het zaad niervormig, binnen 

 het voetstuk van den kelk besloten. 



Afbeeld, Kerner. III. t. 251. Blackw. t. 235. 



GroeipL In het zuidelijk gedeelte, en aan de oos- 

 telijke zeestranden van Europa. 



Bloeit, Julij —September. cT 



Volgens het gevoelen van link , is de Bietwortel naar 

 alle waarschijnlijkheid uit het zuiden van Europa afkom- 

 stig, en aan de Ouden zeer wel bekend geweest. In 

 Italië, Spanje, Portugal en in de zuidelijke deelen van 

 Frankrijk , groeit dezelve als eene inlandsche plant , even 

 als bij ons, aan de kanten van het IJ bij Amsterdam, en 

 aan zee bij Harlimjen , de %ee Biet (Beta maritima L.) 



Ten opzigte van de grootte en de kleur van het bin- 

 nenste gedeelte des wortels , bestaan er eenige verschei- 

 denheden ; zoo heeft men b. v. de gemeene roode Biet, 

 de groote roode , de roode met langen wortel , de 

 gele , de witte of geelachtig witte, de groene enz, ; 

 eerstgenoemde heb ik gekozen om daar iets meer Tan te 

 zeggen. 



De roode Biet wordt gewoonlijk als een keukengewas 



(*) In de maand October 1835, was er op de buitenplaats 

 Demerary ^ bij JVeesf y eene die 6 Ned. ponden woog. Algem . 

 Kunst en Letterh, 1835, D, l- p. 336. 



