436 



hoop ik op dit onderwerp nader terug te komen , der- 

 halve nu slechts met een enkel woord , dat bergiüs , die 

 onderzoek deed naar die gewassen, welke behalve de ko- 

 ren-soorten 5 in Zweden gebruikt werden om daaruit 

 brandewijn te stoken , bevond dat alle zoodanige hiervoor 

 geschikt zijn, die meel- of suikerstof bevatten, ea dat de 

 Biet wortel daaronder eene voorname plaats bekleedt. 



De bladen kunnen , zoo als reeds gezegd is , aan het 

 vee gegeven worden ; zelfs zijn er geweest die voorge- 

 slagen hebben, deze plant bepaaldelijk hiervoor aante- 

 kweeken , kunnende alsdan , wanneer het loof bijna een 

 voet lang is , eene eerste pluk gedaan , en dit daarna 

 nog wel 2 è 3 malen herhaald worden. Doch het 

 ontbreekt geenszins aan dezulken , die dit ganschelijk 

 afkeuren: thacr beweert zelfs dat het vee voor deze 

 bladen geene bijzondere neiging toont , en daar deze ook 

 niet veel voedzaams bevatten , eene afbladering van 

 deze plant nimmer anders dan uit gebrek plaats mag 

 hebben: ton schwerz laat zich hieromtrent nog sterker 

 uit , en is van gedachte , dat het ontbladeren zelfs in 

 tijden van gebrek , bijna onverschoonbaar is. Men geve 

 de bladen derhalve niet aan de koeijen, dan in den tijd 

 wanneer de wortels opgenomen worden; en nog beter is 

 het , dezelve liever aan de varkens te geven , voor welke 

 dieren zij meer waarde hebben dan voor het rundvee. 

 Welk eenen invloed daarentegen het voederen met de 

 wortels op de koebeesten heeft, en hoe gretig zij deze 

 tot zich nemen , wanneer men die 's winters met kool- 

 Teren. Die over de bereiding van suiker enz. uit den Bietwortel ^ 

 meer verlangt te -weten, verwijs ik onder anderen op; c. j. a. kat- 

 THiEü LE DOBiBisiE , Faits et ohserv. sur la fahric. du sucre de 

 Beiteraves , Paris 1823 , te vinden in : Bibliotli. univers, {Agri- 

 cult.), T. VIU. p. 55. etc. 



