439 



men haar met moeite voor de ware Sium Icdifoltum van 

 LINNAEUS erkent j naderhand onderscheidt zij zich van 

 andere schermbloemige gewassen , die in hare nabijheid 

 groeijen , gemakkelijk door hare rijzige gestalte , zwaar ge- 

 vulde bloemschermen , stevige en hoog opschietende sten- 

 gen, rijkheid aan bladen, en voorts door die kenteekenen, 

 welke als aan haar bijzonder eigen, reeds opgegeven zijn. 



Wat eenige kruidkundigen van den aard en de eigen- 

 schappen van deze plant te boek gesteld hebben , heb ik 

 van hen overgenomen en bijeengevoegd , omdat ik mij 

 voorstel , dat zij bij velen niet bekend is. Hebben eeni- 

 gen gemeend en meenen zij het misschien nog, dat het 

 rundvee de groote Water-Efpe eet, ik voeg mij bij 

 hen, die dit ontkennen, want heb nimmer bespeurd dat 

 het deze plant aanraakt. Door paarden en varkens, en 

 somtijds ook door schapen , moge zij naar moening van 

 anderen verslonden worden, ik heb nogtans reden om 

 ook hieraan te twijfelen , en het omtrent deze zaak met 

 GUNNER, die dit mede beweerd heeft, niet eens te zijn. 

 Volgens GMELIN eyenwel, zoode het kruidachtige gedeelte 

 zoo lang ais het jong is , door het vee zonder letsel ge- 

 geten worden , maar toch met weinig graagte ; vóór het 

 midden van den zomer zoude dit insgelijks met den 

 wortel plaats hebben ; doch hierin komt hij met ver- 

 scheidene andere schrijvers overeen , dat men deze plant 

 en voornamelijk hare wortels, in den nazomer en herfst 

 voor schadelijk moet houden • bovendien heeft gmelin 

 aangeteekend , dat in dezen tijd het gebruik van de wor- 

 tels, zoowel bij kinderen als bij liet vee, razernij en 

 zelfs den dood ten gevolge kan hebben. Ycoral wordt 

 men alsdan ook die onaangename 5 harsaclitige cn voor 

 zwakke zenuwgestellen eenigzios bsdwelmende Jeuk ge- 

 waar^ die in deze plant met eenen insgelijlx? orjaongena- 



