441 



iche kerspel Larnjhundra , van den fijngehakien en met 

 zemelen toegedienden wortel, bediend om hun vee voor 

 eene heerschende veepest te bewaren : zoo lang de wor- 

 tels daartoe vóór ST, jan, vóór den 24**'', of ten minste 

 vóór bet laatst van Junij , uitgegraven werden , bevonden 

 zij dat dezelve hoegenaamd geene nadeelige uitwerksels 

 veroorzaakten ; doch een van hen omstreeks ST. bartho- 

 LOMEüs (24''^ Augustus) , versche wortels gehaald heb- 

 bende, zag dat zijn vee op derzei ver gebruik sterk begon 

 te zweten: bijna aan ieder haar hing een zweet-droppel, 

 al loeijende wierp het zich tegen den grond , strekte de 

 pooten uit , en sloeg onder het verdraaijen der oogen 

 hevig met den kop. Eene koe, de zwakste, stierf bin- 

 nen den tijd van één kwartier , ook stierf nog eene 

 tweede , terwijl andere , na genoemde toevallen eenige 

 malen doorgestaan te hebben , het gevaar met veel moeite 

 te boven twamen. 



Een kleine jongen, die uitgegaan was om deze wor- 

 tels te zoeken, en waarschijnlijk onder deze bezigheid 

 daarvan gegeten had, werd mede van zeer hevige toe- 

 vallen aangetast, doch door het drinken van veel melk 

 en doordien hij gelukkiglijk aan het braken kwam, weer 

 hersteld. 



GüNMEB, P. II. p. 74. MATTrscHKA , Th. I. p. 242, Gmeliw, 

 Gesch. der Pfianz>enff. p. 333. Schwed. AhJiandl.^ Bd. XII. p, 

 303. Nova Acta physico-medica , T. VI. p. 249. Berlm. Gesellsch* 

 Naturf, Freunde, Bd. 11. p. 525. u. w. Numan , Handb. p. 618. 

 Ebdeiti, Th. 11, p. 106. Hochstetter , p. 169, 532. 



