458 



sche zeep gebruikt , om , zoo als men dit aldaar noemt , 

 het water te breken; een en ander wordt echter als het 

 Vlas in de root komt, weêr uit het water gehaald. Op 

 andere plaatsen heeft men rootkiiilen ; op weêr andere 

 komt het Vlas eerst in den volgenden zomer in de root , 

 en dan in stroomend water , waarin het door middel van 

 stokken in eene staande rigting gehouden wordt; dit 

 heet droogroten, Ee tijd hoe lang het Vlas in het wa- 

 ter moet blijven, kan niet naauwkeurig bepaald worden : 

 somtijds moet het er met den h^^^ of 6'^^° dag reeds uit, 

 somtijds moet het wel 12 dagen liggen : gewoonlijk rigt 

 men zich hierna door volgende proef: eenige vlasstengen 

 uit het water gehaald hebbende , breekt men die op zekere 

 afstanden door , of liever knakt dezelve , wanneer hierbij 

 de buitenste bast of spijt, van beneden tot boven toe 

 los laat zonder mede gebroken te worden , dan stelt men 

 het opnemen niet langer uit. Anderen , die het roten 

 in water niet goedkeuren, leggen het vlas 20 a 30 da- 

 gen lang , meer of minder , in den daauw te bleeken. 

 Hiervan schijnt TiTAëR mede een voorstander te zijn , 

 want hij zegt, dat deze manier zekerder is, minder 

 kennis en opmerkzaamheid, doch meer tijd ver- 

 eischt. {^) De manier van roten door d'hondt d'arcy 

 van Gent ^ uitgevonden, (f) noch die werktuiglijke be^ 

 handeling , waarbij het roten geheel nagelaten wordt , 

 ik meen die welke lee in Engeland zocht intevoeren , 

 welke HILL en BüNDr, mede Engelschen, verbeterd heb- 



(*) Wat beter zij , het roten in water , of alleen het laten bleeken, 

 of wel roten en bleeken beiden ; wordt : Verhandel, van de Amsterd, 

 Maatsch, D. XI. l^te Stuk, bl. 131 en volg. overwogen. 



(f ) In 1819 is te Brussel in het licht gegeven : Aamidjzing , 

 om het vlas te rotten, volgens de bewerking van wijlen den Beer 



