465 



nog eenige andere plaatsen aangeteekend heb gevonden. 

 Al wat , mij bekend , tot lof en aanprijzing yan de Si-- 

 berische Boekweit gezegd is geworden, heb ik bijeen- 

 gezameld , maar evenwel niet over het hoofd gezien , wat 

 door anderen daarjaan ten laste gelegd is geworden; op 

 deze wijze mogen deskundigen het beoordeelen , of de 

 aanbouw van deze soort van Boekweit, aangemoedigd 

 moet worden , of niet. 



Vooraf echter zij gezegd , dat sommigen teregt aan dit 

 gewas, onder onze inlandsche planten de plaats ontzeg- 

 gen: in het jaar 1737 namelijk ontving linnaeüs zaden 

 daarvan, die hem door gerber , eenen Russischen kruid- 

 kundigen, toegezonden waren; hiervan werd door lin- 

 naeüs in den Hortus van clifford , bij Haarlem ge- 

 zaaid; ^) GMELIN had die uit Siberië naar Rusland ge- 

 zonden. Later, in 1744, ontving linnaeüs, toen hij in 

 Upsal teruggekeerd was, zaden hiervan uit Petersburg ^ 

 en weldra werd nu de Siberische Boekweit , zoowel in 

 Zweden als in Rusland verbouwd ; uit Zweden schijnt 

 zich dezelve over Duitschland , Frankrijk en andere plaat- 

 sen verspreid te hebben. Yan der harst ontving het 

 zaad uit Parijs , hiermede werden in ons land voor 

 het eerst grootere proeven genomen j dergelijke zijn 

 nog maar eenige jaren geleden , herhaald geworden. 

 In Zweden voldeed dit gewas zeer wel : men bevond dat 

 het middelmatige koude verdroeg, maar toch niet geheel 

 tegen de vorst bestand was, vooral niet wanneer hetzelve 

 op vochtige gronden gezaaid was ; het best gelukte de 

 teelt hiervan , op drooge , hoog gelegen landen , die uit 

 losse aarde met zand en gruis , maar vooral mei kie- 



(*) Men weèt dat de rijke planten-verzameling , welke de Heer 

 Gr. cLiFFOED , op de altijd nog in wezen zijnde buitenplaats de Hav 

 tenkamp bezat , door linnaeüs opgei nisterd en beschreven is geworden» 



30 



