552 



specerijachtige daarvan minder sterk, en heeft dan Toor 



eenigen zelfs eenige welgevalligheid vaa smaak. Niet al- 

 leen 'worden in Zweden derzelver pas ontwikkelde bla- 

 den ^ in meelkoeken gegeten, maar men bedient zich hier- 

 van ook in Engeland , om aan eene zekere soort van pud- 

 ding kleur en smaak , of haut gout te geven ; terwijl 

 sommigen die als toevoegsel hij het bereiden van eijerkoek 

 en ander bakwerk, zelfs nooit vergeten. De Tanacetum 

 vulgare wordt aldaar niet zelden opzettelijk hiervoor aan- 

 gekweekt: in het voorjaar en in den herfst worden van 

 de oude wortelstokken spruiten genomen , die men in 

 den moestuin, 12 duimen van elkander plant; de bloem- 

 stengen , die 's zomers hierop uitloopen, worden wegge- 

 sneden, om op nieuw jonge bladen te hebben. Zelfs 

 wordt dit kruid door eenigen zoodanig gewaardeerd , dat 

 zij het van November tot Maart, op drijfbedden en in 

 warme bakken laten aankweeken. 



Somtijds vindt men deze plant in de bloemtuinen wil 

 men dezelve hieruit , of uit het wild , in den moestuin 

 overbrengen, om bij bakken van koeken, enz., daarvan 

 op de manier der Engelschen gebruik te maken, men 

 Tolge dan ook hunne wijze van deze plant te vermenig- 

 vuldigen en door cultuur malscher te maken. — Maar 

 men zoude deze teelt hier of daar op een stuk heigrond , 

 ook in het groot in praktijk kunnen brengen , wanneer 

 het de moeite waardig bevonden werd, het gewone 

 Jf^ormkruid voor de verwerijen aan te planten. Men 

 heeft namelijk ontdekt, dat deszelfs bladen gebruikt kun- 

 nen worden om groen te verwen , en dat uit de bladen 

 en de bloemen gezamenlijk, een bruinachtig-geel sap kan 

 geperst worden, waardoor, vóóraf met Bismuth behan- 

 delde wollen stoffen, in het begin de kleur van zwavel, 

 daarna eenen bruinen tint aannemen. In het jaar 1782 zond 



