613 



de fraaiheid van deze of gene, voor den voet afge- 

 plukte bloem getroffen , een ander daarop opmerkzaam 

 maakt , deze hem dan toevoegt , dat die , ja , wel mooi 

 is , doch dat zij geen' geur heeft. Zoo houdt niet alleen 

 beider bewondering , al is de bloem ook nog zoo schoon , 

 weldra geheel op , maar eindigt men zelfs met haar met 

 zekere ontevredenheid weg te werpen. Of hierin niet 

 iets laakbaars opgesloten ligt, mag men bij zichzelven 

 onderzoeken ; het is echter waar dat maar weinige van 

 onze inheemsche gewassen , eenen liefelijken geur versprei- 

 dende bloemen te voorschijn brengen, en voornamelijk zal 

 men het ook hieraan moeten toeschrijven, dat men over 

 het algemeen , op den rijkdom van onze Flora zoo wei- 

 nig acht slaat. Immers , het kleine aantal van die onzer 

 planten , welke wegens aangenaamheid van geur voor 

 menig uitlandsch gewas, dat zich daardoor onderscheidt, 

 niet onderdoet , is aan een ieder bekend : het blaauwe 

 V iooltje , de Lelietjes van dalen , de Kamperfoelie , 

 wien zijn deze onbekend? — wordt het Peperboompje niet 

 in de meeste bloemtuinen aangetroffen? — hebben zij die 

 in het laatst van Julij en in de Augustus-maand onze uit- 

 gestrekte heivlakten bewandelden , niet menigwerf be- 

 speurd , welk eene aangename lucht hun van de wilde 

 Thijm tegenwaait? — is er wel iemand, die in den 

 alom beminden Meidoorn geen behagen schept? Maar 



(*) Alléén dezulken maken hier eene uitzondering , die uit zekere 

 aangeborenheid j voor zulke dingen eenen afkeer hebben, welke bij 

 de meeste menschen dezen niet te weeg brengen , of waarin anderen 

 zelfs behagen scheppen. 



Toen ik , bl. 210 , aanteekende , dat mattüschka. aan de bloemen 

 van den Aardaker eenen zeer aangenamen geur toeschrijft , had ik 

 zelf dit nog niet bevonden 5 thans mij van de waarheid daarvan 

 overtuigd hebbende , tel ik de welriekende , eenigzins rozengeurige 

 bloemen van die plant, bij boven genoemde. 



