698 



in het jaar 1674, door de Franschen uit Virgioië 

 naar Europa overgebragt is geworden. Thans is zij door 

 dit gansche werelddeel verspreid , en wordt bij ons op 

 gemelde groeiplaatsen, niet zelden in groote partijen bij 

 elkander aangetroffen ; hetgeen ik geloof daaraan te moe- 

 ten toeschrijven, dat de talrijke zaden van dit gewas te 

 zwaar zijn om door den wind ver weggedreven te worden. 



Om de eetbaarheid van hare wortels ingevoerd zijnde , 

 werd dezelve op verscheidene plaatsen aangekweekt. 

 Vooral werd zij in Duitschland geteeld, en schijnt daar, 

 volgens REüM en erdelti, nog in eenige moestuinen ge- 

 vonden te worden. Reüm teekent namelijk aan, dat de 

 wortel van deze plant in eenen lossen , vruchtbaren tuin- 

 grond zoo dik wordt als bieten , dat die een weinig op- 

 gekookt en in schijven gesneden , gelijk sellerij-wortel , met 

 olie en azijn gegeten wordt , en dat dezelve bij de tuin- 

 lieden in Duitschland onder den naam van Garteii-Ra^ 

 pun%el of Rapojitica bekend is ; gelijk deze verzekert 

 ERDELYI, dat deze wortels zacht, smakelijk en voed- 

 zaam zijn. Van liier dat tan geüns ook op deze plant 

 opmerkzaam gemaakt heeft, en dat beckmann en traüt- 

 MANN er gewag van maken ; gevende voor het kweeken 

 van dezelve den raad , het zaad in eenen goed bewerk- 

 ten en losgemaakten grond uit te zaaijen , en naderhand 

 de jonge planten te verzetten. Anderen achten het be- 

 ter, het zaad in de maand Maart op eenen goed toebe- 

 reiden grond te zaaijen , de planten niet te verplaatsen , 

 maar waar ze gezaaid zijn te laten staan , dezelve schoon 

 te houden en behoorlijk te dunnen. Zeer goed kan men 

 de wortels van deze plant op dezelfde wijze als Schor- 

 seneren telen, en ze op dezelfde manier als deze tot 



(*) Id -wiiDEiow, Grtindr. der Krauterk. p, 499. leest men 1614. 



