719 



op een vrij groot stuk afgeplagden heigrond bijna niets 

 anders groeijende aantrof dan deze Ornithopis ; hier en 

 daar stond een "weinig Bumex j^cetosella, Viola trico- 

 lor en arvensis , Genista anglica en eenig uitspruit- 

 sels van de ff ei daartusschen , doch het V ogelpootje had 

 ver de overhand. Dit vormde hier vrij zware zoden , 

 met zeer diep gaande wortels , waarvan ik enkele ter 

 dikte van eenen pink uittrok ; in een woord , de natuur 

 zelve scheen op deze plaats eene kunstweide gevorm 

 die hebben , en als het ware willens geweest te zijn , 

 aan te toonen wat dit plantje opleveren kan. Ofschoon 

 minder algemeen bekend , is dit op sommige plaatsen 

 reeds voorlang waar bevonden geworden ; zoo verhaalt 

 LOüDON dat men in Engeland eenig zaad ontving, dat, uit 

 Portugal onder den naam van Serradilla-zaad overge- 

 zonden , van niets anders was dan van Ornithopus 

 perpusillus C*^). Al spoedig leerden de Engelschen deze 

 plant nu kennen als eene die onder de beste verdient 

 gerangschikt te worden , om er in ligte en weinig vrucht- 

 bare , zelfs in barre zandgronden , kunstweiden mede 

 aan te leggen; welke tot laat in het najaar in den bes- 

 ten staat blijven, en vooral voor schapen een voortreffe- 

 lijk voedsel opleveren. 



Dr. SPRENGEL zegt het volgende over dit plantje: »AIs 

 eene d^ in het wild wassende planten nog verdient ver- 

 bouwd te worden , vooral op zandgronden , dan is het 

 het Zand-V ogelpootje. Het is inderdaad niet te be- 

 grijpen hoe men eene zoo voortreffelijke plant tot nu toe 

 heeft kunnen voorbijzien; met 15 — 18 duim lange wor- 



(*) Of welligt van eene Ferscheidenheid hiervan ; geUjk Trifo- 

 lium sativum maar eene variëteit van TrifoUum pratense , en de 

 gewoonlijk gezaaid wordende Spurrie eene jsoodanige van SpergnUt 

 arvensis is. 



