737 



benarkt of geschoffeld ; en dit na Terloop van eenigen 

 tijd nogmaals herhaald, maar wijders niets meer daaraan 

 gedaan. Tot Julij toe groeijen zij niet sterk , maar be- 

 ginnen op dien tijd eene donkerder kleur aan te nemen 

 en een forscher aanzien te verkrijgen , en blijven dan 

 tot in November doorgroeijen. Als de bladen einde- 

 lijk hunne frischheid verliezen , en de groeikracht der 

 planten boven den grond weldra geheel ophoudt , wor- 

 den de stengen kort by den grond afgesneden , in 

 bundels gebonden en aan hoopen overeind bij elkan- 

 der gezet, na verloop van eentge dagen eens omgekeerd, 

 vervolgens, wanneer de bladen wat uitgedroogd zijn, 

 binnen gebragt , en onder dak weer overeind gezet 

 worden om verder te droogen (*). Middelerwijl wor- 

 den de knollen opgegraven , op hoopen gesteld of in 

 kuilen uitgeschud , en zoo gedurende den winter even- 

 eens bewaard als de jlardappelen» De Aardperen be- 

 hoeven slechts voor nattigheid beveiligd te zijn ; be- 

 vriezen zij , dit zoude geene schade veroorzaken , want 

 wanneer men dezelve in eenen kelder laat ontdooijen 

 zouden zij en van het vee even gaarne gegeten worden , 

 en gepoot evenwel goede planten geven. — Op deze 

 manier geteelc kan, naar het gevoelen van kade, 

 gerst ;met daaronder gezaaide klaver dezelve ver- 

 vangen, en zoude dan zelfs nog beter slagen dan na 

 Aardappelen, Op minder goede gronden kan er zo- 

 merkoren op volgen , terwijl op eenige plaatsen on- 

 middellijk na dit gewas Aardappelen op het veld komen. 



(•) De Heer i-ïitden van hemmen liet eenige stengen -weêr in den 

 grond zetten , deze liepen in het voorjaar uit en bragten vervol- 

 gens ook Aveêr vruchten voort. Tijdsckr. ter Bevord. van Nijverh. 

 D. I. 2de stuk. p, 323. 



47 



