i 78 p. SAGOT* 



manifestis. Stigma discoideo-capitatum. Stylus brevis post 

 anthesim leviter accretus. 



ERYTHÏlOXYLEiÊ 



Distinctio specierum in génère Erytliroxiilon. difficillima, 

 non tantum ob flores minutos et folia ssepe parum diversa, sed 

 ob divcrsam in eadem stirpe ramulorum indolem. Occurrunt 

 enim rami valde vigentes, cito elongati, foliis raajoribus remo- 

 tioiibus et prœsertim stipulis multo longioribus muniti, et ra- 

 muli mcdiocri vigore prœditi folia minora et stipulas brèves, 

 cito caducas, ferentes. In nonnullis speciebus sunt rami flori- 

 feri proprii, brevissimi, crassi, aphylli, squammis stipulaefor- 

 mibus dense obsiti, flores numerosissimos ferentes, post 

 fructus maturos vulgo morituri, aliquando tamen apice in 

 ramum foliaceum elongatum transeuntes. Flores in eadem 

 specie aliquando observantur axillares pauci aut in aliis ramis 

 numerosissimi et e tuberculis parvis squammuligeris prodeuntes 

 6 ligno ramorum aut ex axilla foliorum, vel paulo supra axillam. 

 ïn schedulis raro color floris et color fructus maturi indicantur. 

 Fructus videtur quandoque in eadem specie ovatus occurrere 

 autoblongo-elongatus. Species nonnullœ, iraproprie tripliner- 

 nerviœdictiB, praebent in foliis lineolas duo longitudinales nervo 

 medio parallelas, ssepe subinconspicuas. 



Ëryihroxylon 'macrophi/lltim Cav. 



Species magna, insignis foliis maximis subtus glaucis, sti- 

 pulis longioribus, lobis calycis magnis latisque. Fructus ma- 

 turus luteus. 



In sylvis passim Coll. Sagot, n° 108. 



È. squamatum Vahl. 



Cito agnoscendum ramulis floriferis propriis brevibus dense 

 squamuligeris, aphyllis, flores numerosissimos confertos 

 ferentibus. Fructus ovatus, maiurus coccineus. 



Girca Gayemiam. 



