DeLagopode.Lib.IlI. 577 



ro (Die Sc^iteetJdgdOberC^rt^^ptt^t^jquammscademmagnituclinefint,^ efle perdicurtl 



generis: Sc in frigidiffimis montium iugis vel cacuminibus morari , vbi ne fruuces quidem vlli prae ni- 

 miofrigorecrefcercpoflunt: perdiceslocisnon adeofrigidis reperiri, maximeinteriuniperos. Eft 

 in Pyrenseis montibus perdicis facie , cuius rubra crura tegit pluma columborum more: ipfa tota can- 

 dida. Hartc cquidem puto Lagopoda Plinianam. V bi locis inferioribus liquantur niues,altiora, &: foli 

 aucrfa loca perfequuntur,in quibus nix perennat. Iccirco raro capitur in campis. Tanti candoris eft, vt 

 . a venatoribus hocfolo, quodniuesipfas fuperat, vifu deprehendatur. Latetenim homineronfpedo: 

 eoq^ diflimulato, feie motu prodere cauet. Tanta ei fallendi fiducia, niuis fimilitudine. In fummis iu- 

 gis immincntibusei valli,Gui Arbufti cognomen eft,qua fauces aperiunt iter in Tarraconcnfcm, 



