Post Svllabum muscorura Rossiae, a cel. Weinmann, anno 
18^5, editum, species plures muscorum in Ingria detectae sunt, 
pleraeque jam dudum lectae opus laudatum non intraverunt, 
quas colligere, ut quodamraodo conspectum vegetationis musco- 
rum in Ingria traderera, operis hujus ratio est. 
Jam ab antiquissirao florae nostrae scrutatore, Buxbaumio, 
musci nonnulli memorantur, sed eorum studio tunc tantum in- 
cipiente, numerus specierum valde limitatus, descriptiones fere 
nuUae et icones tam rüdes negligenterque sculptae, ut saepis- 
sime conjecturas tantum admittant. 
Kraszeninnikow plantarum phanerogaraarum Ingriae felix 
indefessusque investigator, muscos prorsus neglexerat, species- 
que tantum paucas et ex maxima parte vulgares recenset, quae 
omnes, additis nonnullis ex Buxbaumii operibus, a Gortero 
in linguam Linneanam translatae, Florae Ingricae suae inser- 
tae sunt. Dehinc silentium triginta annorum usque ad Georgi, 
qui in descriptionem urbis Petropolis, anno 1790 devulgatam, 
omnes species Gorterianas recepit, hisque a Rudolph detectas, 
quarum plures dubiae vei falsae, addidit. Observationes pro- 
priae nullae. 
Sobolewsky, opus Georgii transscribens, additis sjnony- 
mis et citatis, saepe alienis errores auxit, floramque nostram 
speciebus 3 tantum locupletavit. In editione rossica Florae Pe- 
tropolitanae ejus, anno 1802 divulgatae, mutatio nulla. Tandem 
in Georgii opere , cui tituius : Beschreibung des Russischen 
Reiches (1800) species 3 novae pro Flora Ingrica emergunt, ita 
ut anno 1802 numerus muscorum in Ingria, inclusis 8 speciebus 
dubiis falsisve, ad 64 adauctus fuerit. 
