5o 



Sv. HviUrla, Sadesarla, Kolarla, Ring- 

 ar |a. — N- Erie, Linerle , ManErle , 

 Quekstjert, Elvekonge. 

 Junior: sordide-cineiea , capite obscuiwe, 

 subtus alba: fascia oculari et fascia in utro- 

 que latere juguli descendentc lunulam , trans- 

 veisara formante nigricantibus; latcr.bus ca- 

 pitis collique fusco alboque nninixtis. 



fllV C 'ubiq«e, scepiasime solitaria, ad ripaa, in plateis. 



,ens et demittens, cibum ex insect,, lamsque q U *r*n« 

 .t captans. Currens et sursum vol.iam clama, gu, 

 gui,gurriri ; sedens pallid tsa,-ts,v,t! — Nidi- 

 firat in catarvis lapidum et tr.inco.on, rel ,n cavia ar- 

 borura et murorum, 8cc; oxa 5-6 ^rulescsnte-.lba ma- 

 dia nigricantibus pon.t. M.gr.c autumoo " 

 ,»Tertitur meunte mense April?. - Longitude y, poll. Ins 

 fusca. Dorsum, scapulae, tectr.ces ah rum m.nares , la- 

 tenque pector.s et abdominis caerulescente-cmerea. ««- 

 m\ R i» obscure fusci. margin* exteriore c-nerascentes, 

 interior* ad basin albi. latius vero ,n rem.g.bui I7-«». 

 tectriobus longioribus utriiisque ordims mgrescentuus. api- 

 ceet margine exteriore albis. unde rase* a albae m a, a 

 complicau. Recmces intermedia? a rnargme, extenoie 

 iotarduiu oblique-alb*. Pedes oigri. 



••) ungne poslico longiore (Budytes Cuv.): 

 a. Thunbergi *): olivacea, snbtus flava: 



*) Ob caput nigrum hanc avem, ultra Lapponiam 

 not mum, ut varietatem Molacill* flavtv , licet 

 habitat quodammodo simdet , habere nequimus ; 

 ideoque Viro de ornithologia meritissimo , disci- 

 pulo et successore felicissimo Linnet nunc deplo- 

 rato, inter avci suecartas gratum nomen dare vo- 

 luimai. 



5. 



capite nigro, gula alba punctis nigrts; jugulo 

 inferiare maculis fu^cis * onflueutibus. 



Nilss Orn. 111 M. flara var. & 

 &v. Tb un bergs Aria. 



Hah. iii Lappoiiia ad Inontekis et Enara rarissinia 

 D Thunberg. Mot. flavae aliqnantiim similii; led cha- 

 racteribus editis ab ea valde distinct*, 



3. boanila *): cinerea subtus' flava: linen 

 alba supra infraqueoculum; gula nigra; rec trice 

 prima tola, secunda latere inter iore et apice, 

 tertia disco alba. 



f. et m. autumno absque gula nigra sed 

 rubrescente alba ; liueis oculnvibus magis fla- 

 vescentibus, colore superuo olivaceo-tincLosub- 

 tusque paliidius flavo. 

 Linn, Mantissa plantarum p. 517. 

 Sv. BoskapsArla. 



Hob. in pascuis ad Falilunam DalecarlSs tempore 

 sementis, bores restate gregatim tota die si-quens, Sto- 

 moxydes (Conopes) irritantes et ralntuntes colligens. 

 Insectis rariis vescitur. Niduhlur inter lapides , 1 >a 6 

 acutiuscula , ad extremitatem magnum value dilatalo-.pl- 

 ba maculis rnbrescentibus ponit. Clamat: tsitsitsri. 

 — Longitudo 7^ pell. Hostrum nigrum lria Fnsca, 



4. flava: olivacea sublus flava: icctri 

 bus 2 lateralibus plus dimidio oblique albis 



*) Hanc avem, in reliqua Etiropa notissimnm , spe- 

 ciem esse distinctum , et tandem cum Molacilla 

 boarula Linn, testante Jigura lib t/lo citato, ttuli- 

 um non est, et quum earn Dalecarli,u observaiit 

 Linne, ubi diu rnoiatus est, et Fauna Svecica nec 

 excludere , nec cum Motncilla (lava ci/mponerr 

 fas est De gula nigra, qua: in fern semper et 

 tn mare post plumarum mutatioiirm , drtst, in 

 descriptione nullum fecit momentum Linne, <juia 

 constantem non invenerit. 



