46 



lelis obsciirioribus, subtus sordide albas m»- 



culis fuscescentibiis: rostra nigra; rectrice ex- 



tinia cxtus oblique sordide alba. 



Linn. S. N. ed. Gmel. 7gi-4- Alauda campestris /3- Wi'/lif. 

 Orn. Ii5. t. 9 f. I. senior, a-junior Fn. 257. !• A. 

 rupestris. Sv. tool. 

 Sv. Murk Bio m Arl a. 



junior: subtns Ilavieans remigibus nigrican- 

 tibus, primoribus margine exteriore tenuiter 

 luteo-albis, seeundariis extus lalius olivaceo- 

 marginatis apicibusque tectricum majorum 

 albidis. 



Hab. in rupibns et saxosis Scand'naviae australis et 

 Occidentals , hand vero frequent, ad Helgolandiam et 

 Salten Norvegije usque, ubi nidllicat inter gramina , ova 

 5 sordide-alba cum niaculis luscis in extremitate obtusiore 

 obtcurioribus et fere confluenlibus poneiu Clani.it hisch, 

 hisch! — Affinis prajcedeuti et medius inter hunc et 

 sequentem, cujus tantum varietaiem I). Gmelin credidit; 

 diftert tamen ab hoc primo intuitu ungue postico lon- 

 giore et ab tllo longitudine 6| poll; ro-.no nigro basi I. 

 tubtus vis pall do, stria supra et pone oculos albida 

 (in £gura U. Ndssoni tamen exclusa), colore toto ob- 

 jcuriore, rectrice extima latere exter.ore et oblique per 

 apirem sordide-alba, secundaque apice pallida, rectri- 

 cib'us intermediil cinerascentibus et pedibus nlgro-fuscis ; 

 unguibus nigrili postico modice curvato. ' 



") rostro robustiore et ungu« postico breviore. 



- 3. campestris *) : giiseo-f'uscus, subtus 



)<!tam denominavit R ajii«, retintndum quidem hoc 

 estet nomen, de latino, vero non dtsumtum lingua, 

 rr/iciendum est 

 *) Jam din Alauda campestris fuit ab auctoribus 

 tnonca et non ahsoluta descriptione , quant im- 

 mort. a Linne dedit, cr-mmutata ; quum vero tilix 

 species Alauda; diligeuter ab eo sunt determinate 



47 



albicans: striis in pectore fuscis, superciiiit 

 ferr Ugineseentibiis. 



f. subtus sordide-alba: tinctura pectoris fer- 

 rugincscente-lutea levi pectoreque litre iinma- 

 eulalo striis variis fiisco-griseis. 

 Linn. S. N. 288- 4- Fu. an. Retz. Fni 196. Alauda. — 

 Nilss. Orn. 116. Fn. 1167. 4. — Sv. Zool. 



Sv. Fa ltB lorn Arl a. 



Junior: inagis variegatus obscure - ftiscus 

 peunis tcstaceo- margin a tis, subtus sordide-al- 

 btis: liiieola ad latera gulae utrinque nigra 

 pectore luteo-tincto , nigro-inaculato. 



Hab. in campis stenosis Suerias australis minus fre- 

 quens , migratorius. Nun cantillal, sed ellissime volitans 

 clainitat zivoly, zivoly'. I. zirhy dasidal pe'li- 

 cit in terra djiick ij&ckX et terntus tonal zirrpl 

 Nidulalur in terra ova 6 a'.ba fuaco-macuiata ponens. — 

 Magniiudine lere prsecedentis I. longitudine prope 7 poll.; 

 sed losfto megis elongato, supra lusco , subtns albido , 

 apice l'usco. Lingua apice bifida. Iris fusca. Color cor- 

 poris supra aliquantum in olivaceum vergens: inacn'is 

 longitudinaiibus rach^deis. L'ropygimn teclrn esque cauda; 

 (uperiures, quarum biinc ultra medium cauda? elongiiT - , 

 acuminata', immaculaire. Linea a nanbus supra oculoa 

 versus nucham lerru^inesrente-.ilba ; linea altera a jinu. 

 oris sub oculis ad latera gul.e nigricans. Lois fuses. 

 Tempora fusct-scentia. Subtus sordide-alba tinctura pra«- 

 aerlim in pectote len ogineo-lutea : laienbus juguli pe- 

 clorisque macuiis parvis raiioribus longitudinal. bus luscia. 



et descriptio ejus maxima parte cum hoc congru- 

 ere vid'tur, synonynton e/us fieic rftmcre dubuun. 

 est nullum. Senlentiam D:i NilMOn Alaudam cutn- 

 pestrem eandem esse ac feminam Saxicolse iu- 

 beira; sequi non possumus , quia tagaciisimum 

 Linn. Ten 111 , qui tarn untis Alauda; et MoMcillai ge- 

 nera limitibiu difjanxit, lianc ignai isse, haud ere- 

 dcre fas ett. Character, quem jtl. cainpestri I. C« 



