274 Eenhüizige Heesters. 



IH- gebakken en niet onaangenaam van Sinaak. "M e- 

 '^x of RIAN befchryfc omftandig de manier van Be- 

 HooFD- reiding. IDfe Vyoltéls ' worden geraspt als tot 

 STUK. Houtzaagzei , en daar uit wordt het Sap ge- 

 h^dcHs'f. perst, 't welk Melkachtig van Kleur en van 

 een zo doodclykcn aart is , dat het , versch ge- 

 dronken , M -nrchen en Beesten doet Itcrvcn. 

 De I^dianncn bobben dikwils daar van gebruik 

 gemaakt , om de wreéde Handen der Spanjaar- 

 den te ontgaan , en de Negérs doen het nog 

 heden fomtyds uit fpyt of uit fchrik voor üraf. 

 Een Etmaal gefraan hebbende , nogthans , of 

 gekookt zynde, verliest het geheel die hoeda- 

 nigheid. Zelfs is 'er, in onze Koloniën, een 

 zoete !5oort van Maniok bekend, in wier Sap 

 geen het minfte kwaad Itcekt ; zo dat menzc 

 'er, als de Amandelen, in zotte en bitteré on- 

 derfcheidt , vvordéndc de Wortel van de laatst- 

 gemelde, wier Sap Vergiftig is, zonder hinder 

 van Viervoetige Dieren ja gebraden z^'^ode van 

 de Menfchen gegeten (*}. 



Waarfchynlyk zal dc Grond eiï Groeiplaats > 

 en de behandeling , ih dit opzigt , gelyk men 

 hier te Lande met alle eerbaarc Wortelen plaats 

 ziet hebben , veel onderfcheid maaken. Men 

 teelt de Maniolc zeer gemakkelyk voort , dc- 

 wyl alle (tukken van de Takken , in de Aarde 

 geftoken , Wortel fchieten , en zy is zo vrugt- 



(♦) zie de berchryving vau de Kolonie der Beibie.«j«s* 

 Te£emj. St. van Amtrika: H. D. bl. «,7, 



