3lS ÏU'EEnUIZICE IlEEStERS. 



UI- merkt, dat dezelven, (Ichoon op zigzelfinme* 

 ^^^■^y^^^' nlgtQ gegeten , het Hoofd bezwaarende ,) zo 

 KooFD- wel als de Bofch-Besfen , waar van voorheen 

 STUK. gefprokcD is, in plaats van Korentcn in deKaas- 

 n.^! Beulingen der Laplanderen komen *. Het blykt 

 w " t™^''^^"» fcboon fommigen decze Besfen voor Ve- 

 nynig uitgemaakt hebben, dat zy eetbaar zyn- 

 Olaus Borrichiüs verhaalt^ dat zy niet 

 alleen tot Voedzel ftrekken voor 't Gemeenc 

 Volki maar dat hy, nog een Jongen zynde , de- 

 zelven dagelyks by handen vol hadt gegeten 

 Waarfchynlyk ftrekken zy voor het Gevogelte 

 gelyk de Kraajen, en andere Dieren, tot Spyze. 



Men ziet daar ip de alwyze voorzorg des Schep- 

 pers j om de kondfte deelen des Aardbodems , 

 zelfs in de Winter, van Voedzel niet ontbloot 

 telaatöi, uitblinkcD- Clüsius* immers, vondc 

 het Gewas, op de Steen-Rotfen van Hooge Ge- 

 bergten in Ooftenryk en Stirie , bloei jende en 

 met groene Beffen beladen ; tcrwyl 'er nog vcc - 

 Ie rypc Besfen aan zaten van 't voorgaande Jaar. 

 Het was in Switzerland, volgens Hall er, 

 een Takkig Hceltertje , met Rysjes van een 

 Voet lang of hoog, en digt gebladerd , byna 

 als de voorgaande Soort , met dikke Vleezige 

 Blaadjes, doch droog kort en ftomp. Veelal by 

 drieën , maar fomtyds ook by vieren , Krans- 

 wyzc om de Takjes geplaatst. De Coris van 

 fommigen, wier Blad Clusius aan deeze Heide 

 geeft, 



(*; Baethol. Af?, Mti, VoJ. n. p. iWf 



