D I A N P * I A, 131 



De E'oemftcekjes, die dc eenigfte Stengen 

 van <Jcr7e Plantjes zyn , komen Haairig vopr ia ! 

 decze Soort, we.ke zei^nam is in Lnplanl,^ 

 doch ook gevonden in Siberië. Zy is in alle ; ' 

 declen zesmaal kleiner dan het Gcmeene Smeer- m 

 blad, zegt dc Ridder. 



Alle de Soorten van dit Gewis , hoe klein 

 ook, zyn niet ontbloot van nutti-heden. Rajüs 

 zegt, dat het Landvolk in Wales zig daar van 

 een zagt laxecrende Syroop bereidt: Baphinus, 

 dat de Herders in de Alpen met het vette Sap 

 der Bladen de kloven in de Tepels der Runde- 

 ren beflryken en dus geneezen. De Laplan Iers 

 gebruiken de Bladen, om eene Lymigheid en 

 Lyvigheid te gecven aan zekere dikke Melk > 

 die in de NooTdelyke en Westelyke deelen van 

 Sweeden zeer in gebruik is, wordende aldaar 

 Taetmioilk of Saetmioelk genoemd. Frisfche 

 Bladen van dit Kruid op de Teems gelegd 

 zynde , wordt de verfche warme Melk daar 

 door gegooten, en dan bat menze dik. worden $ 

 't welk dus veel fpoediger dan anderszins ge- 

 fchiedt. in de Zuidelyke declen van Enge- 

 land , evenwel, fterven de Schaapen *er van. 



;cns gebrek 



kunnen eeren , en hierom werdt dit Kruid al- 

 thar Whytrcot genoemd , zo de Londen fche 

 Doktor PENNiïus aan Clusius verhaald hadt» 



Utricularia. Neetekruid. 



.Een Smoelachtige gefpoorde Bloem , voort* 



B. DCMh VU.STW, 



