145 TwEEMANNICE KRUIDEN; 



IV. Spaan fch byna den Latynfchen naam VerhensL* 

 Afdeel. w j eDS i r f pron g n i et zcer blykbaar is. De Ou- 

 Hoofd- den plagten het F'erbenata te heeteo. Het groeit 

 stuk. door geheel Europa op woefte, doch meest op 

 •vifC^' dorre dro °g e ptaatfen. Niets komt gemeener 

 * aan de Wegen voor, in Switzerland, zegt de 

 Heer II a l l e r. By Montpellier groeit het , 

 volgens den Heer Gouan , overal. In de mid- 

 delde en Noordelyke deelen van Europa kan 

 men 'er dat niet van zeggen. In ons Land komt 

 het , by' Naarden op dorre Heuvelen , op dc 

 Stads Wallen van Utrecht en a3n den Dyk by 

 Lienden in Gelderland voor, doch in Vriesland 

 heeft Meese het niet gevonden. Ik heb het, 

 zelfs in Noordholland, ook op cenige plaatfen 

 aangetroffen . 



Het heeft een regte , gearmde Steng , van 

 een Elle hoog ; met uitgebreide, gefnipperde 

 Bladen , de meeften in drieën gedeeld, waar 

 van dc middelfte Slip- langst en diep getand , de 

 twee anderen byna eenvoudig en Eyrond. De 

 bovenfte Eladcn zyn byna onverdeeld. De lan- 

 ge Aairen , die het heeft , zyn zeer dun en fchraal , 

 beftaande uit Bloempjes, wier Keel Haairigis, 

 blaauw van Kleur, byna egaal verdeeld, met 

 vier zeer korte Meeldraadjes. De Kelk is vyf- 

 tandig , langwerpig en daar in rypen vier Zaa* 

 den aan , die Eyrond , gefleufd en rimpelig zyn. 



Van ouds was het Kruid van dien naam in zo 

 veel achting, dat men het als een Heilig of lie- 

 ver als een Toverkruid aanmerkte ; doch heden- 

 daags 



