DlANDRlA. 167 



Deeze Icaliaanfche , een twëëjaafïg Kruid , STÜK 

 heeft vierhoekige, ruige StengCtjes, maar een m»k»^ 

 Spaa hoog, boven meest mee twee TakkeD.*" 4 * 

 De Kransjes der Aairen zyn ver van elkander, 

 en famengefteld uit Hartvormige driebloemige 

 Blikjes. De Kelken zyn lymerig gehaaird; de 

 Bloemen violet , naauwlyks eens zo lang , en 

 hebben de middel-Kwab van de Onderlip wie. 

 Dat het Zaad draügtn zonder Bloem , 't welk 

 elders aan de voorgaande roe^efchreeven worde 

 * , gelegenheid gegeven hebbe tot den bynnam, 

 is waarfchynlyk. Immers men vindt de tegen- 

 woordige Salie, met Vin.Nwys' getande ruuwe 

 ruige Bladen , Haairige Kransjes en Bladerlooze 

 Bloemen, getyteld (fj. 



(16) Salie met ftompe uitgeknaagde Bladen, xvi. 

 de Meeldraadjes eens zo lang als de Bloem. p y r, n Jc». 



Onder den naam van Pyreneefche Lymerigc {cht > 

 Sclarey> is deeze afgebeeld door Hi rma.nnüs, 

 die de Bladen met het Loof van de Anguria 

 v crgelykt. Zy bevindt zig in de Openbaare 

 Kruidhoven. 



^ ^ i ('7) 



