VlERMANNÏGE KRUIDEN. 



IV. en elders in Sweeden. Het is in Duitfchland 

 Afdeel cn j ta j ie gemeen# i n Switzerland komt geen 

 Hoofd- Kruid menigvuldiger op de Velden en aan de 

 stuk. wegen voor, zegt de Heer H aller. Het 

 v ,£<™y- g roe j t ook omftreeks Parys en Meese zou het 

 in Vriesland , by de Duivelsbeet , gevonden 

 hebben. De reden van den bynaam, welke vol- 

 gens Lob el aan dit Kruid gegeven wordt, is 

 niet blykbaarj alzo men niet weet, wat betrek- 

 king het tot de Duiven heeft. Men noemt het, 

 volgens DoDONiEüs, in Nederland Schaaps- 

 Scabieufe. Zou het ook tot wasfehing dienftig 

 zyn tegen de Schurft of Ruidigheid der Schaa- 

 pen : want 'er worden dergelyke kragten als aan 

 de Gemeene , door C a m e r a r i u s , aan toege- 

 febreeven. Ook wordt hetzelve in Provencc en 

 Languedok in plaats van het Groote Schurft- 

 kruid gebruikt , zo Tournefort aantekent, 

 xiy. (14) Schurftkruid met vyfdeelige gelyke Blom- 

 toSaf* meijes , die korter dan de Kelk zyn; de 



aróh Bladen Lierachtig Vinswyze verdeeld. 



De bynaam toont de Groeiplaats van deeze 

 aan , die omüandig befchreeven is , vcrfchillendc 

 van de volgende, inzonderheid , door haare ongfr» 

 ftraalde Bloemen. Zy heeft omtrent een Voet 



f14) ScaHaf* CoroII. qmnqucfld. «fjMf. Calyce breviori- 

 i,z Caninx folio. Eocc. Sit, 



