hadt. Dus noemt Bauhinüs dit Kruid Rubia 

 Cynanchica , doch by anderen heet hetzelve 

 Klein wit Waljlroo, en Rubia Sa xatilis by Ca- 

 merarius, door wien het op Steenige plaatfen 

 en aan fchraale Dyken , zo in Frankenland 

 in Thuringen , dikwils gevonden was. In de 

 middelfte en Zuidelyke deelen van Europa komt 

 het alom op dergelyke Gronden voor. In onze 

 Provinciën groeit het ook aan de kanten van 

 Zandige Bouwlanden , zo by Haarlem , als by 

 Utrecht , Zwol en elders. 



Ontelbaare , vierhoekige , Takkige Stenge- 

 tjes, van een Voet hoog, zegt de Heer Hal. 

 ier , maaken overblyvecde Plaggen. Vier 

 Blaadjes heeft het, doch aan den oirfprong der 

 Bloemdraagende Takjes maar twee, die lang, 

 fcevig , fchraal en fpits zyn. De Bloemen ko- 

 men in Takkige Kroontjes, aan byna ongebla- 

 derde Takken voort, uit de Oxels der Bladen ; 

 zynde natuurlyk Vleefchkleurig , met purperc 

 Aderen getekend. 



(8) Ruuwkruid met viervoudige ovaale ongerib- 

 de gladachtige Bladen , driedeelig gegaffel- 

 de Bloemf teelt j es en ruuwe Zaaden t < 

 Dee- 



(S) JsptruU Fol. quar. ellipticis enenriii &c Sytt. Nat. 

 Veg. XIII. AUnt, 3 J. 330. Eocc. Si*. Jo. T. II. f, J. Gal- 

 liura rotundifoüurn. Sp. PUnt. p. Cruciata mïnw g!a- 

 bra. Barr. Icon- jzj. Cruciata Lufiraaica latif. glabia FIois 

 •lbo. Touft». ny. 



s s 



II. OUL, VII. STVS. 



