P E H 1 A N » R I A. 5»I 



Lepidium genoemd hebben, maar die van Nar- IV. 

 bonne gaven 'er, ten zynen tyde, den naam A^1 ^ ^ ^• , 

 aan van Dentillaria, om dat men zig verbeeld- Hoofd» 

 de, dat hetzelve , ook maar in de Hand ge- 8Tülc » 

 houden, tegen Tandpyn dienftig zou zyn. Zc-„ j £ iww ' 

 kere Loodkleurige Vlakjes op de Oogen wer- 

 den 'er, volgens Plinius, door weggeno- 

 men , als men 't 'er gekaauwd op leide. De 

 gemecne raam was Su Anthonis Kruid , doch 

 die van Granada , in Spanje , noemden het Be- 

 Ufa , en die van Languedok Malherbes , dat is 

 Kwaadaartig Kruid. 



Veel Stengen geeft het uit eenen Stoel, die 

 een of twee Ellen hoog zyn, in taaije, zwee- 

 pige Takken verdeeld, en met groene Sappige 

 Bladen bezet , zeer fcherp en brandende van 

 Smaak. De Bloemen , op de toppen , zyn in 

 een Vliezig ttekelig Kelkje vervat , dat Lyme- 

 rig is. Het Zaad is zwart , gelykende naar 

 kleine gepelde Haverkoorntjes. De Wortel 

 fpreidt zig wyd en zyd uit. 



De brandende hoedanigheid van dit Kruid, 

 doet hetzelve in Provence, waar het overal in 

 Wildernisfen groeit , Herbe enrabiado of en- 

 rajado noemen. Het wordt aldaar fomtyds , 

 in plaats van Bertram , gebruikt tegen de Kies- 

 pyn, en zelfs, ten dien einde, op de Slaapen 

 van 't Hoofd gelegd. Men fmeert ook wel 

 met de Olie , daar 't in gekookt is , de plaat- 

 fen met Schurft en dergelyke Huidkwaaien 

 Kk 5 be- 



17. Dui, vil. Stok. 



