Vyfmannige Kruide». 



Afdeel 



met de Kenmerken overeen , en zelfs met de 

 geftake van 'c Gewas : doch het is een Jaar- 

 Hoofo- Iykfch Kruid en het gemeene Wollekruid twee- 



ST £mvj - ■' aarig ' Hct gr0eit in ' C wilde nieC allccn iQ iC 

 viie? WT ' Zuidelyke deelen van Europa , maar ook in Vrank- 

 ryk , Duitfchland cn in onze Nederlanden. 



Het heeft een regtopltaande Steng, van vier of 

 vyf Voeten hoogte , aan 't end een lange Aair heb- 

 bende, die yl bezet is met platte geele Bloemen, 

 welke de Meeldraadjes gebaard hebben met paar- 

 fche Haairtjes, en een nederhangende Styl. De Bla- 

 den zyn donkergroen en glad , langgeftceld, rimpe- 

 lig en met ronde hoeken uitgefneedeD. Zy ver- 

 fchillen ook ongemeen , in grootte, van die ont- 

 zaglyke Bladen van het gewoone Wollekruid. 



Wy noemen 't Mottekruid, als of het tegen 

 de Motten dienflig ware. Sommigen zeggen, 

 dat, indien men 't ergens legt, de Motten daar 

 op vergaderen. Hierom noemen de Engelfchen 

 het Moth - Mullein en de Franfchen Herbe aax 

 Mites, Het is onaangenaam van Reuk cn bitter 

 van Smaak, doch in de Geneeskunde niet ge- 

 bruikelyk. 



IX. 



tourtu™ W Wollekruid met de Stoelbladen Findeelig 

 uuge.' uitgegulpt en Wollig; de Stengbladen om- 



hotkt * rattende enkaal; de onderjlen aan de Takken 



gepaard. A\i 



Terb. Fol. pinnato . finuatis hirfutis/R. L»gdt. *zu COV&ti 



