654 Vyfmannige Kruiden. 



JV. wie vindt beter ? De Ouden hebben reeds van 

 Afdeel. ecn j^ruid onder dien naam gefproken , en daar- 

 Hoonv om kan het, met geen waarfchynlykheid , van 

 STUK * het Neerduitfch woord Mandraagen , (als op de 

 Eenvjy- Wortels zicr.de j die eenigermaata n;;ar het on« 

 Vf&C ' derfte van een Menfch gclyken 3 ) afgeleid wor- 

 den. By fommigen wordt het, deswegen , Anthro- 

 pomorplwn geheten. In 't Franfch noemt men het 

 Maudragw. ■ h ''i Kn/rclfch Mzndrake , in 't Hoog- 

 duitfeh Alrauri) Hunds- Appel of ook Erd-Ap- 

 fel, dat is Aardappel. Wy noemen het Man- 

 draagers- Kfüid» 



Een dikke Wortel, in twee of drie Armen of 

 Becnen verdeeld , geeft een Stoel van Bladen, 

 lang en breed, als die der Beete, witaehtig en 

 glad , doch veel greoter in het zogenaamde Man- 

 netje dan in het Wyfjë , welk de Bladen zwart- 

 achtig heeft. De Bloemen komen , op cnkelde 

 Stcclen , tusfehen de Bladen voorr. De Vrugten 

 zyn in het eerfte grootst , vallende rond , als 

 kleine Appeltjes en hooggeel van Kleur; doch 

 in het VVyfje kieindcr en langwerpig, naarSor- 

 bcn -Bcsfen gelykende. Dit heeft ook de Bloem 

 uit den blaauwen paarfchachtig. 



Deeze beiden groeijen in de heetfle deelen 

 van Europa, zo in Spanje, als in Italië. Men 

 heeft een ongemeen verkoelende en tevens ver- 

 doovende hoedanigheid aan dit Kruid toegc- 

 fchrecven. Van de Appeltjes zegt Djoscori- 

 des, dat zy $laap verwekken door den Reuk, 

 als ook wanneer menzc eet of dcrzclver uirge-' 

 p* 



